Гар змни ҷони талабади сари бунаами фармон ро

گر زمن جان طلبد سر بنهم فرمان را

Гӯии гӯи гардани тсилми бунаи чавгон ро

گوی گو گردن تسیلم بنه چوگان را

Бо лаби нӯши ти ман оби Хизри нстонм

با لب نوش ت من آب خضر نستانم

Кӣ марӣзати змсиҳои талабади дармон ро

کی مریضت زمسیحا طلبد درمان را

Монӣ аз гирди гул рӯй ту бинад хати сабз

مانی از گرد گل روی تو بیند خط سبز

Хат бутлон занад аз шарми нгорстон ро

خط بطلان زند از شرم نگارستان را

Рамазон мерасад эй соқии мисатони мададӣ

رمضان میرسد ای ساقی مستان مددی

Ки зпимонаҳ метоза кунам паймон ро

که زپیمانه می تازه کنم پیمان را

Битў май хӯрдан ман кӣ зчаҳи бовари дорӣ

بیتو می خوردن من کی زچه باور داری

Гар бигӯянд ки хоӣидаҳ касе санадон ро

گر بگویند که خائیده کسی سندان را

Мижа барҳам манеҳ эй чашми паии манъи сиришк

مژه برهم منه ای چشم پی منع سرشک

Ки бхошок набанданд раҳи тӯфон ро

که بخاشاک نبندند ره طوفان را

Ғайрати ишқ чаҳ шуд Юсуфу зиндон на сазост

غیرت عشق چه شد یوسف و زندان نه سزاست

эй Зулайхо ки бзнҷир кашад меҳмон ро

ای زلیخا که بزنجیر کشد مهمان را

Мутриб аз парда ушшоқ бизан шӯри ҳиҷоз

مطرب از پرده عشاق بزن شور حجاز

Ки сари тўФи харобот буд мисатон ро

که سر طوف خرابات بود مستان را

Нақши ту буд бадали дида аз ӯ акс гирифт

نقش تو بود بدل دیده از او عکس گرفت

Варна дар дида чаро ҷой буд инсон ро

ورنه در دیده چرا جای بود انسان را

Як ҷаҳон дар бгмоннду ҳакямони гирён

یک جهان در بگمانند و حکیمان گریان

Бтклм бигушо он ду лаби хандон ро

بتکلم بگشا آن دو لب خندان را

Судҳо баради зсўдои ту ошуфтаи бнқд

سودها برد زسودای تو آشفته بنقد

Гар бкФри сари зулфин ту дод имон ро

گر بکفر سر زلفین تو داد ایمان را

Гуфтамаш дил буд ороми гуҳ ту биншин

گفتمش دل بود آرام گه تو بنشین

Гуфт каси ҷои бхробаҳи надиҳади султон ро

گفت کس جا بخرابه ندهد سلطان را

Соқии он бодаи саршори муғонеи бмни ор

ساقی آن باده سرشار مغانی بمن آر

То кунам васфи бмстӣ вале имкон ро

تا کنم وصف بمستی ولی امکان را

Мазҳари сари азали шоҳи ризои волии Тӯс

مظهر سر ازل شاه رضا والی طوس

Ки басомони бабрад ҳар сар бесомон ро

که بسامان ببرد هر سر بی سامان را