Хоки Широз агарчӣ шудаи домани гирам

خاک شیراز اگرچه شده دامن گیرم

Натавонам дил аз ин нўсФрон баргирам

نتوانم دل از این نوسفران برگیرم

Гарчи хам шуд чу камони қоматам аз перӣу заъф

گرچه خم شد چو کمان قامتم از پیری و ضعف

Мидўонди сӯй ӯ шавқи басар чун тирам

میدواند سوی او شوق بسر چون تیرم

Аз чаҳ икшби Бамаи харгаҳӣ мо нарасад

از چه یکشب بمه خرگهی ما نرسد

Бугзарад гарчи змоаҳи оҳи дили шбгирм

بگذرد گرچه زماه آه دل شبگیرم

Ман на худ сари зқФои ту басари миоим

من نه خود سر زقفای تو بسر میآیم

Ҳалқа зулф бигӯ то накушуд занҷирам

حلقه زلف بگو تا نکشد زنجیرم

Манзил муддаӣон шуд шикани зулфи каҷат

منزل مدعیان شد شکن زلف کجت

Ман девона бигӯ то чаҳ буд тадбирам

من دیوانه بگو تا چه بود تدبیرم

Гар миёни ман ва Лайлӣаст бсди марҳалаи баъд

گر میان من و لیلی است بصد مرحله بعد

Лек маҷнӯни ним ар дида азу баргирам

لیک مجنون نیم ار دیده ازو برگیرم

Муҳаррами кӯии туамгар назарӣ рафт хато

محرم کوی توام گر نظری رفت خطا

Ки ба қурбон шавамат , дар гузар аз тақсирам

که به قربان شَومَت ، در گذر از تقصیرم

Гар нсҳити бикунандам ки Марв аз паии дӯст

گر نصحیت بکنندم که مرو از پی دوست

Ҳоши ллаҳ ки насиҳат зксӣ бипазирам

حاش لله که نصیحت زکسی بپذیرم

Сӯй ту оем агар бахт кунад таъҷилӣ

سوی تو آیم اگر بخت کند تعجیلی

Рӯй ту байнам агар марг кунад таъхирам

روی تو بینم اگر مرگ کند تأخیرم

Ормати сӯии худ аз оҳи саҳаргоҳи шабӣ

آرمت سوی خود از آه سحرگاه شبی

То нхндии ту бар ин нола бе таъсирам

تا نخندی تو بر این ناله بی تأثیرم

Як азон беш нагуфтам зпиши вақти раҳил

یک اذان بیش نگفتم زپیش وقت رحیل

Гар диҳад гӯши заҳри сӯи шунӯди такфирам

گر دهد گوش زهر سو شنود تکفیرم

Набарам риштаи зуннори сари зулф батон

نبرم رشته زنار سر زلف بتان

Зоҳид шаҳр бигӯ то бикунади такфирам

زاهد شهر بگو تا بکند تکفیرم

Ҷонгар ошуфта равад меҳри алӣ барҷо ҳаст

جان گر آشفته رود مهر علی برجا هست

Ки бромихтаҳи меҳраши зозл бо шерам

که برآمیخته مهرش زازل با شیرم