Ба коми дили шабигар бӯсӣ аз лаъли ту бустонам

به کام دل شبی گر بوسی از لعل تو بستانم

Агарчӣ як ҷаҳон ҷон бошудам доман барафшонам

اگرچه یک جهان جان باشدم دامن برافشانم

Агарчӣ дар ҳамаи умрам ба пеш эй дӯст нанишинӣ

اگرچه در همه عمرم به پیش ای دوست ننشینی

Вале мангар ҳама ҷонаст бар ҷои ту нншонм

ولی من گر همه جانست بر جای تو ننشانم

Кунам ҳршб ба дили паймон ки тавба башиканам дигар

کنم هرشب به دل پیمان که توبه بشکنم دیگر

Саҳаргаҳ бар сар паймона хоҳад рафт паймонам

سحرگه بر سر پیمانه خواهد رفت پیمانم

Нахоҳам роҳи бурдани сӯии каъбаи ман аз ин водӣ

نخواهم راه بردن سوی کعبه من از این وادی

Ки бар домони басии овехтаи хори муғелонам

که بر دامان بسی آویخته خار مغیلانم

Ниҳон монад куҷои розам ки бошад ашки ғаммозам

نهان ماند کجا رازم که باشد اشک غمازم

Дариғо гуфт бепарда бамурдам рози пинҳонам

دریغا گفت بی‌پرده بمردم راز پنهانم

Флотўнро зи дард ишқ гуфтам мухтасари ҳарфӣ

فلاطون را ز درد عشق گفتم مختصر حرفی

Бигуфт ин дардро дармондаам дармон наме донам

بگفت این درد را درمانده‌ام درمان نمی‌دانم

Кашидам ҳафт дарё ва ҳамон мстсқии аташон

کشیدم هفت دریا و همان مستسقی عطشان

Масеҳои аҷз май орад ки хоҳад кард дармонам

مسیحا عجز می‌آرد که خواهد کرد درمانم

Бигуфтам аз ҳўснокӣ кунам парҳез ва бе бокӣ

بگفتم از هوسناکی کنم پرهیز و بی‌باکی

Бигуфто ақли мискини ман алоҷ нафас натавонам

بگفتا عقل مسکین من علاج نفس نتوانم

Ман он ҳлўоиим каз шукрами холӣ буд дукон

من آن حلواییم کز شکرم خالی بود دکان

Биё аз хандаи ширини ривоҷии даҳ ба дуконам

بیا از خنده شیرین رواجی ده به دکانم

Занадтар ханда бар гулзори кобули ғунчаи он лаб

زند تر خنده بر گلزار کابل غنچه آن لب

Ки ман бе заҳмати хор аз гули оризи гулистонам

که من بی‌زحمت خار از گل عارض گلستانم

Магари ҳуби алӣ ошуфта гирад даст дар маҳшар

مگر حب علی آشفته گیرد دست در محشر

Вагарнаи ман дар он тӣаи залолати мондаи ҳайронам

وگرنه من در آن تیه ضلالت مانده حیرانم