То ки акси ту ба бтхонаҳ озар афтод

تا که عکس تو به بتخانه آذر افتاد

Аз ҳарами шавқ ту кардааст Аннани маътӯфам

از حرم شوق تو کرده است عنان معطوفم

Гуфтам ошуфта бирав аз хами зулфаши берун

گفتم آشفته برو از خم زلفش بیرون

Гуфт ҳошо ки гузорами ватани мأлўФм

گفت حاشا که گذارم وطن مألوفم

Ман ки вақфаст забонам ба мдиҳи ҳайдар

من که وقف است زبانم به مدیح حیدر

Ҳоши ллаҳ ки каси ин кор кунад мавқуфам

حاش لله که کس این کار کند موقوفم

Ёр дар парда ва соқӣ бидиҳ он ҷоми сафо

یار در پرده و ساقی بده آن جام صفا

Шояд аз лутфи ту ин парда шавад макшуфам

شاید از لطف تو این پرده شود مکشوفم