Бғири дасти дили худ ки буд бар дастам

بغیر دست دل خود که بود بر دستم

Набӯд кас ки зкўии ту рахт барбастам

نبود کس که زکوی تو رخت بربستم

Ҳазор хори муғелони бпои шикастам беш

هزار خار مغیلان بپا شکستم بیش

Вале азимати эҳром каъба нишкастам

ولی عزیمت احرام کعبه نشکستم

Ман арча шабнамам аммо шудам бчшмаҳи меҳр

من ارچه شبنمم اما شدم بچشمه مهر

Агар чу қатраам аммо ббҳри пайвастам

اگر چو قطره ام اما ببحر پیوستم

Бар оташи рухи ту хол то ки хуш бинишаст

بر آتش رخ تو خال تا که خوش بنشست

Спндўор бар оташи зшўқи нншстм

سپندوار بر آتش زشوق ننشستم

Ба ҳамдамон муошир бидиҳ қадаҳи соқӣ

به همدمان معاشر بده قدح ساقی

Марои бхўиши бҳл каз нигоҳи ту мастам

مرا بخویش بهل کز نگاه تو مستم

Сар арча дар қадамаш рафту дайну дили баррааш

سر ارچه در قدمش رفت و دین و دل برهش

Вале бқоъдаҳ корӣ наёяд аз дастам

ولی بقاعده کاری نیاید از دستم

Алоҷи захми дил ошуфта кард аз лаб ва гуфт

علاج زخم دل آشفته کرد از لب و گفت

Ки марҳамастгар ошуфтаи хотирати хстм

که مرهمست گر آشفته خاطرت خستم