Гумон кардам ки дар ҳиҷрати шабӣ хомӯш биншинам

گمان کردم که در هجرت شبی خاموش بنشینم

Бар оташ дигдон дорам куҷо аз ҷӯш биншинам

بر آتش دیگدان دارم کجا از جوش بنشینم

Манам он булбули шайдо ки гулзорам шудаи яғмо

منم آن بلبل شیدا که گلزارم شده یغما

Бигӯ худ эй гули раъно ки чун хомӯш биншинам

بگو خود ای گل رعنا که چون خاموش بنشینم

Буд то ҳушами андари сар аз ин савдо баҷушад дил

بود تا هوشم اندر سر از این سودا بجوشد دل

Карам кун соқиои ратлӣ ки то мадҳуш биншинам

کرم کن ساقیا رطلی که تا مدهوش بنشینم

Кунам чун неи ҳаме нола банушам хӯни дил чун май

کنم چون نی همی ناله بنوشم خون دل چون می

Чу бе рӯй ту як шаби ман ба ноӣ ва нӯш биншинам

چو بی‌روی تو یک شب من به نای و نوش بنشینم

Марои нори ҳаво дар дили марои савдои ту бар сар

مرا نار هوا در دل مرا سودای تو بر سر

Саропоем гирифт оташи куҷо аз ҷӯш биншинам

سراپایم گرفت آتش کجا از جوش بنشینم

Ҳарими каъбаи дилро муқӣми остонстм

حریم کعبه دل را مقیم آستانستم

Ба ёдат чанд дар ин кишвар мағшуш биншинам

به یادت چند در این کشور مغشوش بنشینم

зи шавқи ҳалқаи гесуӣ ту рафтам сӯии каъба

ز شوق حلقه گیسوی تو رفتم سوی کعبه

Ба миҳроб аз барои қибла абрӯаш биншинам

به محراب از برای قبله ابروش بنشینم

Наёрам сари фурӯди ошуфта бар тахти ҷаму қайсар

نیارم سر فرود آشفته بر تخت جم و قیصر

Агар бо он саги кӯи даст дар оғӯш биншинам

اگر با آن سگ کو دست در آغوش بنشینم

Дар майхонаи раҳмат буд хоки Наҷаф эй дил

در میخانه رحمت بود خاک نجف ای دل

Буд бо он саги кӯи як дмк ҳамдӯш биншинам

بود با آن سگ کو یک دمک همدوش بنشینم