Мнкаҳ дар дашти ҷунуни пешрави маҷнӯнам

منکه در دشت جنون پیشرو مجنونم

Шояд ар Лайлӣ айём шавад мафтӯнам

شاید ار لیلی ایام شود مفتونم

Ёри лаб бар лаб ман дораду маст аз май ғайр

یار لب بر لب من دارد و مست از می غیر

Хӯни бадали ҷони блб аз он ду лаби мигўнм

خون بدل جان بلب از آن دو لب میگونم

Ғарқаи баҳр худӣ шуд тани ман Нӯҳ куҷост

غرقه بحر خودی شد تن من نوح کجاست

То аз ин вартаи магар рахт кашад берунам

تا از این ورطه مگر رخت کشد بیرونم

Шоядам каси нстонди згрў то сафи ҳашар

شایدم کس نستاند زگرو تا صف حشر

Мнкаҳи худ дар ивази хирқаи бамии марҳӯнам

منکه خود در عوض خرقه بمی مرهونم

Гуфтам эй ишқи гиромии мулкӣ ё инсон

گفتم ای عشق گرامی ملکی یا انسان

Гуфт аз доираи куну макони берунам

گفت از دایره کون و مکان بیرونم

Чанг бар доман ҳайдар зада ошуфтаи бҷд

چنگ بر دامن حیدر زده آشفته بجد

То рҳоӣӣ диҳад аз миннати даҳри дунам

تا رهائی دهد از منت دهر دونم