Зон даҳонам дод дашномӣ ки ман май хостам

زآن دهانم داد دشنامی که من می‌خواستم

Баъд умрӣ дид дили комӣ ки ман май хостам

بعد عمری دید دل کامی که من می‌خواستم

Ҷусти дили зулфи длоромӣ ки ман май хостам

جُست دل زلف دلارامی که من می‌خواستم

Ёфта имшаби длоромӣ ки ман май хостам

یافته امشب دلارامی که من می‌خواستم

Сӯзии андари булбулони афканд ва оташ зад ба гул

سوزی اندر بلبلان افکند و آتش زد به گل

Дошт боди субҳи пайғомӣ ки ман май хостам

داشت باد صبح پیغامی که من می‌خواستم

Аз чаҳ пер май Фрўшонми зи ҷомӣ хам накард

از چه پیر می‌فروشانم ز جامی خُم نکرد

Буд дар пои хами он ҷомӣ ки ман май хостам

بود در پای خُم آن جامی که من می‌خواستم

Буд чашми шӯх ӯро зулфи холии тавъамон

بود چشم شوخ او را زلف خالی توأمان

Дошт бар кӣ донау домӣ ки ман май хостам

داشت بر کی دانه و دامی که من می‌خواستم

Зоҳидиро дид ошиқ гашта риндӣ дӯш гуфт

زاهدی را دید عاشق گشته رندی دوش گفت

Ҷамъ шуд он куфру исломӣ ки ман май хостам

جمع شد آن کفر و اسلامی که من می‌خواستم

Бо биногваш ту шуд дасту гиребони гесуят

با بناگوش تو شد دست و گریبان گیسویت

Ҳам Аннан шуд субҳӣу шомӣ ки ман май хостам

هم‌عنان شد صبحی و شامی که من می‌خواستم

Шайх зад таъна ки ошуфтаи саги кӯии алии сет

شیخ زد طعنه که آشفته سگ کوی علی‌ست

Шукр шуд номида бар номӣ ки ман май хостам

شُکر شد نامیده بر نامی که من می‌خواستم

Чанд рӯзӣ шуд ки шӯри ишқами афтода ба сар

چند روزی شد که شور عشقم افتاده به سر

Ваа ки омадаи бози айёмӣ ки ман май хостам

وَهْ که آمده باز ایّامی که من می‌خواستم

Он кабӯтар ки ҳаво бигирифт аз боми ҳарам

آن کبوتر که هوا بگرفت از بام حرم

Шуд муҷовир бар дар бомай ки ман май хостам

شد مجاور بر در بامی که من می‌خواستم