Аҷаб мурғӣаст мурғи ишқи ҷоно

عَجَب مرغیست مرغِ عشق جانا

Забон ӯ надонад ҳеҷ доно

زبانِ او نداند هیچ دانا

Ҳамеша ӯ ҳавои ҷони навардад

همیشه او هوایِ جان نوردد

Биҷузи андари фазоӣ дил нагардад

به جز اندر فضایِ دل نگردد

Баҳри ҷону дилӣ гркўшаҳ гирад

به هر جان و دلی گر کوشه گیرد

Ду асбаи ақл аз онҷо гӯша гирад

دو اسبه عقل از آنجا گوشه گیرد

Кунад ақли ту ҳар дами сад иморат

کُنَد عقلِ تو هر دَم صد عمارت

Бик лаҳза кунад ӯ ҷумлаи ғорат

به یک لحظه کُنَد او جمله غارت

Наҷуед зи ту ҳаргизи обу гул ро

نجوید ز تو هرگز آب و گِل را

Вале қӯт аз ту хоҳад ҷони вдл ро

ولی قوت از تو خواهد جان و دل را

Фурӯ ҳаргиз наёяд аз иморат

فرو هرگز نیاید از عمارت

Нагунҷад шарҳи васфаш дар иборат

نگنجد شرحِ وصفش در عبارت

Нагардад ҳаргиз ӯ гирди алойиқ

نگردد هرگز او گردِ علایق

Биҷуз номӣ ндонанд зу хилоиқ

به جز نامی ندانند زو خلایق

Буд ӯ толиби марди муҷаррад

بُوَد او طالب مَردِ مجرّد

Писандаш нест ҷузи фарди муҷаррад

پسندش نیست جز فردِ مجرّد

Ба нисбат буд аз ҷоӣӣ ки бӯед

به نسبت بود از جایی که بوید

Чу нисбат нест тарк ӯ бигӯед

چو نسبت نیست تَرکِ او بگوید

Насиби хешро аз хеш ҷӯяд

نصیبِ خویش را از خویش جویَد

Ҳамеша рози худ бо худ бигӯед

همیشه رازِ خود با خود بگوید

Бигӯаш ӯ тавон розаши шунидан

به گوشِ او توان رازش شنیدن

Бадуш ӯ тавон бориш кашӣдан

به دوشِ او توان بارش کشیدن

Гуҳии дармон ва гоҳе дард бошад

گَهی درمان و گاهی درد باشد

Гуҳӣ чун хор ва гоҳе дард бошад

گَهی چون خار و گاهی درد باشد

Гуҳии шодӣ ва гоҳе ғам буд ишқ

گَهی شادی و گاهی غم بود عشق

Гуҳии ришу гуҳии марҳам буд ишқ

گَهی ریش و گَهی مرهم بود عشق

Бахуди ҳам дона ва домаст ва ҳам сайд

به خود هم دانه و دامست و هم صید

Бахуди сайёд ва ҳам мсоҳ ва ҳам қайд

به خود صیّاد و هم مسّاح و هم قید

Надида ҳар кас ӯро на шунида

ندیده هر کس او را نه شنیده

Тамомати сӯрат ӯ каси надида

تمامت صورتِ او کس ندیده

Ббўиши ҷумлаи худ мадҳуши гаштанд

به بویش جمله خود مدهوش گشتند

Ҳама бетоқату биҳуши гаштанд

همه بی‌طاقت و بیهوش گشتند

Башар гардад малик аз баҳри он буи

بشر گردد ملک از بهر آن بوی

Бъшқ ишқ бошад дар таку пўӣ

به عشقِ عشق باشد در تک و پوی

Ҳама бо толиби худ май ситезад

همه با طالبِ خود می‌ستیزد

Бтиғи шавқи хӯн ӯ бирезад

به تیغِ شوق خونِ او بریزد

Буд мафтӯни роҳи ишқи зинда

بُوَد مفتون راهِ عشق زنده

Ҳақиқат шояд ӯро хонд банда

حقیقت شاید او را خواند بنده

Чу боз дар ишқ дар парвоз ояд

چو باز در عشق در پرواز آید

Ҳамаи сайдӣ ба пешаш боз ояд

همه صیدی به پیشش باز آید

Биҷузи хунини дилӣу ҷони дарвеш

به جز خونین‌دلی و جانِ درویش

На бинад ҳеҷ сайдии лоиқи хеш

نه بیند هیچ صیدی لایقِ خویش

Ту то авсофи нафас худ ндонӣ

تو تا اوصافِ نفسِ خود ندانی

Бимонад бар ту пӯшидаи маъонӣ

بمانَد بر تو پوشیده معانی

Дар ин раҳи раҳзанат нафасаст эй ҷон

در این رَه رَهزنت نفس است ای جان

Қавитар душманат нафасаст эй ҷон

قوی‌تر دشمنت نفس است ای جان