Магари рӯзии Аёзи сими андом

مگر روزی ایازِ سیم‌اندام

Чу ҷонҳо сӯхт танҳо шуд бҳмом

چو جان‌ها سوخت تنها شد به حمّام

Рафиқӣ гуфт бо Маҳмӯди пирӯз

رفیقی گفت با محمودِ پیروز

Ки маҳбӯбати бҳмомсти имрӯз

که محبوبت به حمّامست امروز

Чу шаҳро ин сухан дар гӯш омад

چو شه را این سخن دَر گوش آمد

Чу дрёӣии дилаш дар ҷӯш омад

چو دریایی دلش دَر جوش آمد

Чу мардӣ ҳол карда шоҳи олӣ

چو مردی حال کرده شاه عالی

Сӯй ҳаммом шуд холӣу ҳоле

سویِ حمّام شد خالی و حالی

Бидид алқсаҳ рӯй он парӣ вааш

بدید القصّه رویِ آن پری‌وش

Взўи девори гармобаи пари оташ

وَزو دیوارِ گرمابه پُرآتش

зи акси сӯраташи девори ҳаммом

ز عکسِ صورتش دیوارِ حمام

Ҳама раққос гашта аз дару бом

همه رقّاص گشته از دَر و بام

Чу хусрави ҳасани сар то пой ӯ дид

چو خسرو حُسنِ سَر تا پای او دید

Ҳамаи ҷони вақфи як як ҷой ӯ дид

همه جان وقفِ یک یک جایِ او دید

Дилаш чун моҳӣӣ бар тоба афтод

دلش چون ماهی‌ای بر تابه افتاد

Вазони оташ дарон гармоба афтод

وزان آتش دَران گرمابه افتاد

Аёз афтод дар поиш ки эй шоҳ

ایاز افتاد دَر پایش که ای شاه

Чаҳ афтодат бигӯ имрӯз дар роҳ

چه افتادت بگو امروز دَر راه

Ки ақли ту ки ақлӣ буд комил

که عقل تو که عقلی بود کامل

Чунон ақлӣ чу ақлии гашти зоӣл

چنان عقلی چو عقلی گشت زائل

Шаҳаши гуфто чу рӯят дар назар буд

شهش گفتا چو رویت در نظر بود

зи як як банди ту дили бихбр буд

ز یک یک بندِ تو دل بی‌خبر بود

Кунун чун дида омад бандаи бандат

کنون چون دیده آمد بنده بندت

Шудам чун банди бандати мустамандат

شدم چون بند بندت مستمندت

Маро аз ишқи рӯяти ҷони ҳамеи сӯхт

مرا از عشقِ رویت جان همی سوخت

Кунун сад оташ дигар барафрӯхт

کنون صد آتشِ دیگر برافروخت

Чу як як бандат омад длнўозм

چو یک یک بندت آمد دلنوازم

Кунун ман бо кадомин ишқи бозам

کنون من با کدامین عشق بازم

Дило маъшӯқро дар ҷони нишони ту

دلا معشوق را دَر جان نشان تو

Нисораш кун зи чашм дар фишон ту

نثارش کُن ز چشم دُرفشان تو

Чу ӯ бинишаст бар тахти дили ту

چو او بنشست بر تختِ دلِ تو

Биндохти он ҳамаи рахти дили ту

بینداخت آن همه رَختِ دلِ تو

Ту аз шодӣ ӯ аз ҷой мерӯ

تو از شادیِ او از جای می‌رو

Гуҳӣ бар сари гуҳӣ бар пой мерӯ

گَهی بر سَر گَهی بر پای می‌رو

Тамошо мекун ва май хури ҷаҳонӣ

تماشا می‌کُن و می‌خور جهانی

Ки ту хӯрдӣ ҷаҳонӣ ҳар замонӣ

که تو خوردی جهانی هر زمانی

Валегар халқ гирд ояд ҳазорон

ولی گر خلق گِرد آید هزاران

Кунанд аз ҷаҳл бар ту тирборон

کنند از جهل بر تو تیرباران

Чу маъшӯқи ту бо ту дар ҳузураст

چو معشوقِ تو با تو در حضورست

Агар оҳӣ кунӣ аз кор давраст

اگر آهی کنی از کار دورست