Бипурсед аз Увайси он поки ҷонӣ

بپرسید از اویس آن پاک جانی

Ки мегӯйанд сӣ соли он фулонӣ

که می‌گویند سی سال آن فلانی

Фурӯ барадаст гӯрии хештан ро

فرو بُرده‌ست گوری خویشتن را

Фурӯи овехтаи онҷои кафан ро

فرو آویخته آنجا کفن را

Нишаста бар сари он гӯри пайваст

نشسته بر سر آن گور پیوست

з гиря менадорад як замони даст

ز گریه می‌ندارد یک زمان دست

Бурузи орому шаб хобаш намондаст

به روز آرام و شب خوابش نمانده‌ست

Бичишам ашки рез обаш намондаст

به چشمِ اشک ریز آبش نمانده‌ست

БхўФу тарс ӯ дар рӯзгорӣ

به خوف و ترس او در روزگاری

Науфтодаст ҳаргизи трсгорӣ

نیفتاده‌ست هرگز ترسگاری

Ту ӯро дидае поки гавҳар ?

تو او را دیده‌ای ای پاک گوهر؟

Варои гуфтои марои он ҷойгаҳ бар

ورا گفتا مرا آن جایگه بَر

Чу рафт он ҷойгаҳ ӯро чунон дид

چو رفت آن جایگه او را چنان دید

зи бими теғи маргаши бим ҷон дид

ز بیم تیغِ مرگش بیم جان دید

Бзорӣу нзорӣ чун хаёлӣ

به زاری و نزاری چون خیالی

Танӣ лоғар бимонанд ҳилолӣ

تنی لاغر به مانند هلالی

з ҳар чашмаш чу силии хӯни равона

ز هر چشمش چو سیلی خون روانه

Дилии пари туфи забонӣ чун забона

دلی پر تف زبانی چون زبانه

Кафан дар пешу гӯрии канда дар бар

کفن در پیش و گوری کنده در بر

Бшкл мурда бинишаста бар сар

به شکل مرده‌ای بنشسته بر سر

Увайсаш гуфт эй номаҳрами роз

اُوَیسش گفت ای نامحرم راز

Бад-ӣни гӯр ва кафан монадӣ зи ҳақи боз

بدین گور و کفن ماندی ز حق باز

Хаёли хештанро май парастӣ

خیال خویشتن را می‌پرستی

Ҳамаи гӯру кафанро май парастӣ

همه گور و کفن را می‌پرستی

Турои гӯру кафан машғӯл карда

ترا گور و کفن مشغول کرده

Басии солати зҳқ маъзул карда

بسی سالت ز حق معزول کرده

Турои сӣ соли бути гӯру кафан буд

ترا سی سال بُت گور و کفن بود

Ки дар роҳи худояти роҳи зан буд

که در راه خدایت راه زن بود

Чўон офат бидид он марди дрхўиш

چو آن آفت بدید آن مرد در خویش

Баромади ҷон азон дил дода дарвеш

برآمد جان از آن دل داده درویش

Чу аз сари ҳақиқат кӯр афтод

چو از سرّ حقیقت کور افتاد

Бузади як наъраи вдр гӯр афтод

بزد یک نعره و در گور افتاد

Чу мурғӣ бар парид аз дом ҳастӣ

چو مرغی بر پرید از دامِ هستی

Бамурд ва боз раст аз бути парастӣ

بمُرد و باز رست از بت پرستی

Чунин касро ки зуҳдӣ бе ҳисобаст

چنین کس را که زهدی بی‌حسابست

Чу азгўру кафан чандин ҳиҷобаст

چو از گور و کفن چندین حجابست

Ҳиҷоби ту з шеър афтод оғоз

حجاب تو ز شعر افتاد آغاز

Ки Монии ту бад-ӣни бут аз худои боз

که مانی تو بدین بت از خدا باز

Басии бут буд гӯногӯни шикастам

بسی بت بود گوناگون شکستم

Кунун дар пеши шеърами бути пурситам

کنون در پیش شعرم بت پرستم

Ҳазорон банди чубини брФкндм

هزاران بندِ چوبین برفکندم

Кунун аз банд зарринаст бандам

کنون از بندِ زرّینست بندم

Биппарамгар бтрки банди гирам

بپرّم گر به تَرک بند گیرم

Вагарнаи сарнигӯн дар банд меРом

وگرنه سرنگون در بند میرم

Ба бут чун аз худо май бози гирдам

به بُت چون از خدا می باز گردم

Чигуна бо худои ҳам рози гирдам

چگونه با خدا همراز گردم

Блоӣии кони маро дар гардан омад

بلائی که‌آن مرا در گردن آمد

Яқин донам ки он ҳам аз ман омад

یقین دانم که آن هم از من آمد

Сухани чандин ки бар ту хонд аттор

سخن چندین که بر تو خواند عطّار

Агар бар хеш хондӣ ҳеҷ якбор

اگر بر خویش خواندی هیچ یک بار

Бақадр азчрх ҳафтум даргузаштӣ

به قدر از چرخِ هفتم درگذشتی

зи хайли қудсёни бартари гузаштӣ

ز خیل قدسیان برتر گذشتی

Зиҳии қисса ки аз шавамӣ гуфтор

زهی قصّه که از شومیِ گفتار

Сегӣ барраад , шавад мардуми гирифтор

سگی برهد، شود مردم گرفتار

Дило чун нест мнзлгоҳти ӣнҷо

دلا چون نیست منزلگاهت اینجا

Нгўнсористи оби ваҷоҳати ӣнҷо

نگونساریست آب و جاهت اینجا

Сар аз обӣу ҷоҳии брмёўр

سر از آبی و جاهی برمیاور

Фурӯи брхўну оҳии брмёўр

فرو بر خون و آهی برمیاور

Забон будӣ басӣ акнӯн чу мардон

زبان بودی بسی اکنون چو مردان

зи сар то пои худро гӯши гардон

ز سر تا پای خود را گوش گردان

Басои офат ки гуё аз забон ёфт

بسا آفت که گویا از زبان یافت

Чу сомит буд зари иззат азон ёфт

چو صامت بود زر عزّت از آن یافت

Қаламро сар задани доими азонст

قلم را سر زدن دایم از آنست

Ки ӯро дар даҳоне ду забонаст

که او را در دهانی دو زبانست

Тарозу чун забон берун зад аз ком

ترازو چون زبان بیرون زد از کام

Бики як ҷӯ ҳисобаш кард айём

به یک یک جَو حسابش کرد ایّام

Заҳри узви ту фардои рӯзи маҳшар

ز هر عضو تو فردا روزِ محشر

Забонат банд хоҳад кард довар

زبانت بند خواهد کرد داور

Азон сӯсан бозодӣ раседаст

از آن سوسن به آزادی رسیده‌ست

Ки ӯ бо даҳ забон гунаҳгӣ гузидаст

که او با ده زبان گنگی گزیده‌ست

Чўхўоҳии гашт ҳамчун кӯҳи хомӯш

چو خواهی گشت همچون کوه خاموش

Кафӣ бар лаб чу дрёӣӣ мазан ҷӯш

کفی بر لب چو دریائی مزن جوش