Моҳи ду ҳафтаи ман баради маи рӯзаи басар

ماه دو هفته من برد مه روزه به سر

Бомдод омад ва аз ид маро дод хабар

بامداد آمد و از عید مرا داد خبر

Мардумони дӯш хабар ёфта буданд зи ид

مردمان دوش خبر یافته بودند ز عید

Ки гумони барад ки ман ғофилам аз иди магар

که گمان برد که من غافلم از عید مگر

ӯ магари таҳнияти иди ҳамеи хости бад-ӣн

او مگر تهنیت عید همی خواست بدین

Ҳеҷ шак нест ҳамин хости бад-ӣни он дилбар

هیچ شک نیست همین خواست بدین آن دلبر

Ман азин шодии брҷстми вдў чанг задам

من ازین شادی برجستم و دو چنگ زدم

Андари он зулф ки бо машк занад бӯяш бар

اندر آن زلف که با مشک زند بویش بر

Бар забон дошт замаи он маи ду ҳафтаи сухан

بر زبان داشت زمه آن مه دو هفته سخن

Аз лаб ӯ лаб ман ёфт бхрўори шукр

از لب او لب من یافت به خروار شکر

Бӯсаи як мааи гирд омада будам бар дӯст

بوسه یک مهه گرد آمده بودم بر دوست

Нима Эй дод ва ҳаме хоҳам як ним дигар

نیمه ای داد و همی خواهم یک نیم دگر

Ним дигари бтФориқ ҳаме хоҳам хост

نیم دیگر به تفاریق همی خواهم خواست

То шуморам нашавад яксара бо дӯсти басар

تا شمارم نشود یکسره با دوست به سر

Ҷа ҳадисаст , ман ин бӯсаи шумории бунаам

جه حدیثست، من این بوسه شماری بنهم

Бишавади айш чу маъшӯқ шавад бӯсаи шимур

بشود عیش چو معشوق شود بوسه شمر

Ошиқони бӯсаи шимурда ба ма рӯза диҳанд

عاشقان بوسه شمرده به مه روزه دهند

Зонка вақташи зи гуҳи шом буд то бсҳр

زانکه وقتش ز گه شام بود تا به سحر

Дирамаи шаволи ин танагӣ ва торикӣ нест

در مه شوال این تنگی و تاریکی نیست

Ту бичишам дигар андари маи шаволи нигар

تو به چشم دگر اندر مه شوال نگر

Хатар рӯза бузургасту маи рӯзаи шариф

خطر روزه بزرگست و مه روزه شریف

Аз маи рӯзаи кушодаи сет ба хулди андар дар

از مه روزه گشاده‌ست به خلد اندر در

Лекини ин моҳ ки пеш омада моҳӣаст ки ӯ

لیکن این ماه که پیش آمده ماهیست که او

Бо тараб гардаду боромиш ва бо ромишгар

با طرب گردد و با رامش و با رامشگر

эй рафиқони суханӣ рост бигӯям шунавед

ای رفیقان سخنی راست بگویم شنوید

Табъи ман борӣ бо шаволи омехта тар

طبع من باری با شوال آمیخته‌تر

Гар на моҳ тарабаст ин з чаҳ ғуред ҳаме

گر نه ماه طربست این ز چه غرید همی

Дӯш ҳар посии кӯси малики шери шукр

دوش هر پاسی کوس ملک شیر شکر

Хусрави машриқу мағриби малик рӯй замин

خسرو مشرق و مغرب ملک روی زمین

Шоҳи масъӯди мубораки паии масъӯди ахтар

شاه مسعود مبارک پی مسعود اختر

Онкии тодст ба тиру бкмони баради бабрад

آنکه تا دست به تیر و به کمان برد ببرد

Оби соми ялу қадару хатари рустами зар

آب سام یل و قدر و خطر رستم زر

Захми тир маликон дид ва надид он малик

زخم تیر ملکان دید و ندید آن ملک

Онкӣ ӯ аз қабл тири ҳамеи сохт сипар

آنکه او از قبل تیر همی ساخت سپر

Гар малики тиру камони дархури бозуи кундӣ

گر ملک تیر و کمان درخور بازو کُنَدی

Бар сар ки барадии таркиш ӯ таркиш гар

بر سر که بَرَدی ترکش او ترکش گر

Аз бирав бозуӣ ӯ чашми ҳаме хира шавад

از بر و بازوی او چشم همی خیره شود

Чашми бад давр кунод эзад аз он бозу ва бар

چشم بد دور کناد ایزد از آن بازو و بر

Ҷангҷӯ ҳасту лекин бҷҳон нест касе

جنگجو هست و لیکن به جهان نیست کسی

Ки баҷангаш битавонад басти имрӯзи камар

که به جنگش بتواند بست امروز کمر

ӯ ҳмигўиди ман теғи занами ранҷи кашам

او همی گوید من تیغ زنم رنج کشم

То бузургии бҳнри гираму китии бҳнр

تا بزرگی به هنر گیرم و گیتی به هنر

Эзад аз арши ҳмигўиди ту ранҷи макаш

ایزد از عرش همی گوید تو رنج مکش

Коинҷҳони ҷумла туро додам , биншин ва бихӯр

که‌این جهان جمله ترا دادم، بنشین و بخَور

Ончии мейрон мубориз нагирифтанд бигир

آنچه میران مبارز نگرفتند بگیر

Ончии шоҳони Музаффари нхриднди бихар

آنچه شاهان مظفر نخریدند بخر

Меҳр аз онкас ки бмҳри ту гарав нест бабр

مهر از آنکس که به مهر تو گرو نیست ببُر

Давлат аз хонаи онкас ки туро нест бабр

دولت از خانه آنکس که ترا نیست ببر

Бетони осонӣ бар болаш давлат биншин

به تن آسانی بر بالش دولت بنشین

Чаҳ кунӣ тохтан ва тофтани ранҷи сафар

چه کنی تاختن و تافتن رنج سفر

Бандагон додам андари хури ту кори туро

بندگان دادم اندر خور تو کار ترا

Ки бкоми ту аз эшон ҳама хайр ояду шар

که به کام تو از ایشان همه خیر آید و شر

Кор дар гардан эшон кун то ман бикунам

کار در گردن ایشان کن تا من بکنم

Нои расонидаи бики бандаи ту ҳеҷ зарар

نا رسانیده به یک بندهٔ تو هیچ ضرر

Ҳамчунин кард вбҳр гӯша фиристод яке

همچنین کرد و به هر گوشه فرستاد یکی

Бо сипоҳӣ ки мари онро на қиёсаст ва на мар

با سپاهی که مر آن را نه قیاسست و نه مر

Ҳеҷ лашкар нафиристод броҳӣ ки зи роҳ

هیچ لشکر نفرستاد به راهی که ز راه

Бар ӯ боз наомад хабари фатҳу зафар

برِ او باز نیامد خبر فتح و ظفر

Андари ин муддати яксол дар ақсои ҷаҳон

اندر این مدت یک سال در اقصای جهان

Ҳамчуи дарёӣ дмон кард бгитии лашкар

همچو دریای دمان کرد به گیتی لشکر

Аз лаби Ҷайҳун то диҷлаи з бисёр сипоҳ

از لب جیحون تا دجله ز بسیار سپاه

Чун раҳи мўрчгонсти ҳамаи роҳгзр

چون ره مورچگانست همه راهگذر

Ҳар замони мужда бар ояд ки фалони банда ӯ

هر زمان مژده بر آید که فلان بندهٔ او

БФлони шаҳри фалони қалъаи бикунад аз бен ва бар

به فلان شهر فلان قلعه بکند از بن و بر

Мавкиби вхили фалон мейр пароканд зи ҳам

موکب و خیل فلان میر پراکند ز هم

Олату сози фалони шоҳ , фиристод эдар

آلت و ساز فلان شاه، فرستاد ایدر

Муждаи он мужда буд кзпс ин хоҳад хост

مژده آن مژده بود کز پس این خواهد خواست

Бош то мағзи сар ҷумла кунад зеру зибр

باش تا مغز سر جمله کند زیر و زبر

Бандагонанд маликро ки чунин кор кунанд

بندگانند ملک را که چنین کار کنند

Бо дилу давлат ӯ кори чунин рочаҳи хатар

با دل و دولت او کار چنین را چه خطر

Кори фармой ҳаме донад фармудани кор

کار فرمای همی داند فرمودن کار

Лоҷарами коргар аз кор ҳаме ёбад бар

لاجرم کارگر از کار همی یابد بر

Ҳишмату соя ӯ лашкар ӯро мададаст

حشمت و سایه او لشکر او را مددست

Ки набарди зи паии лашкар ӯ то маҳшар

که نبُرّد ز پی لشکر او تا محشر

Лашкарии рака буд сояи масъӯди мадад

لشکری را که بود سایه مسعود مدد

Пеши эшон зҳўои мурғи фурӯи резади пар

پیش ایشان ز هوا مرغ فرو ریزد پر

Доими ин ҳишмат ва ин сояи ҳамеи бодбҷоӣ

دایم این حشمت و این سایه همی بادبجای

Вндри ин хонаи ҳамеи бодои ин давлату фар

وندر این خانه همی بادا این دولت و فر

эй бамурдӣу кафи роду мурувват чу алӣ

ای به مردی و کف راد و مروت چو علی

Вай ба инсофу дили поку адолат чу умр

وی به انصاف و دل پاک و عدالت چو عمر

Аз худованди назари чашми ҳмидошти ҷаҳон

از خداوند نظر چشم همی داشت جهان

Бҷҳондории некӯи нияту хуби сайр

به جهانداری نیکو نیت و خوب سیر

Чун худованди ҷҳондорӣу шоҳӣ бтў дод

چون خداوند جهانداری و شاهی به تو داد

Гуфт ман ёфтам инак зхдоўнди назар

گفت من یافتم اینک ز خداوند نظر

Таҳнияти боди ҷаҳонро бҷҳондории ту

تهنیت باد جهان را به جهانداری تو

Бар хур эй шаҳи бмроди дил ва аз ӯ брхўр

برخور ای شه به مراد دل و از او برخَور

То ҷаҳонаст ҷаҳондори ту бодӣ ва мабод

تا جهانست جهاندار تو بادی و مباد

Дар ҷҳондорӣ ва дар давлати ту ҳеҷ ғайр

در جهانداری و در دولت تو هیچ غیَر

Солу моҳи туу айёми ту чун номи ту бод

سال و ماه تو و ایام تو چون نام تو باد

Одату оқибати кори ту чун номи падар

عادت و عاقبت کار تو چون نام پدر

Рӯз ид рамазонасту сар сол наваст

روز عید رمضانست و سر سال نُوَست

Ҳар ду фархунда кунод эй малики эзади бтў бар

هر دو فرخنده کناد ای ملک ایزد به تو بر