Чу баҳром дар сўки бҳромшоаҳ
چو بهرام در سوک بهرامشاه
Чиҳил рӯз наниҳод бар сари кулоҳ
چهل روز ننهاد بر سر کلاه
Бирафтанд гардон бисёр ҳуш
برفتند گردان بسیار هوش
Пар аз дард бо нола ва бо хурӯш
پر از درد با ناله و با خروش
Нишастанд бо ӯ ба сўк ва ба дард
نشستند با او به سوک و به درد
Ду рухи зард ва лабҳо шудаи ложвард
دو رخ زرد و لبها شده لاژورد
Вазон пас бишуд мӯбади поки рой
وزان پس بشد موبد پاکرای
Ки гирад магари шоҳ бар гоҳи ҷой
که گیرد مگر شاه بر گاه جای
Ба як ҳафта бо ӯ бакӯшед сахт
به یک هفته با او بکوشید سخت
Ҳаме буд то бар нишаст ӯ ба тахт
همی بود تا بر نشست او به تخت
Чу бинишаст баҳром бар тахт дод
چو بنشست بهرام بر تخت داد
Барисам каёни тоҷ бар сари ниҳод
برسم کیان تاج بر سر نهاد
Нахуст офарин кард бар кирдигор
نخست آفرین کرد بر کردگار
Фурӯзандаи гардиши рӯзгор
فروزندهٔ گردش روزگار
Физояндаи донишу ростӣ
فزایندهٔ دانش و راستی
Гзоиндаҳи кажӣу костӣ
گزایندهٔ کژی و کاستی
Худованди кайвону гардони сипеҳр
خداوند کیوان و گردان سپهر
з банда нахоҳад ба ҷуз доду меҳр
ز بنده نخواهد به جز داد و مهر
Азон пас чунин гуфт к-эии бхрдон
ازان پس چنین گفت کای بخردان
Ҷаҳондидау поки дили мӯбадон
جهاندیده و پاکدل موبدان
Шумо ҳрк доред дониши бузург
شما هرک دارید دانش بزرگ
Мабошед бо шаҳриёрони сутург
مباشید با شهریاران سترگ
Ба фарҳанги ёзд касе каши хирад
به فرهنگ یازد کسی کش خرد
Буд равшану мардумии пурвирд
بود روشن و مردمی پرورد
Сари мардумии бурдборӣ буд
سر مردمی بردباری بود
Чу тундӣ кунад тан ба хорӣ буд
چو تندی کند تن به خواری بود
Ҳронкс ки гашти эмин ӯ шод шуд
هرانکس که گشت ایمن او شاد شد
Ғаму ранҷ бо эминӣ бод шуд
غم و رنج با ایمنی باد شد
Тавонгартар он кӯи дилӣ род дошт
توانگرتر آن کو دلی راد داشت
Дирами гирд кардан ба дил бод дошт
درم گرد کردن به دل باد داشت
Агар нестат чиз лухтӣ баварз
اگر نیستت چیز لختی بورز
Ки бе чизи касро надоранд арз
که بیچیز کس را ندارند ارز
Муруввати наёбади кро чиз нест
مروت نیابد کرا چیز نیست
Ҳамон ҷоҳ назд касаш низ нест
همان جاه نزد کسش نیز نیست
Чу хушнӯд бошӣ тани осони шӯй
چو خشنود باشی تنآسان شوی
Вагар ози варзии ҳаросони шӯй
وگر آز ورزی هراسان شوی
На кўшиднии кони برارد ба ранҷ
نه کوشیدنی کان برآرد به رنج
Равонро ба печанд аз ози ганҷ
روان را به پیچاند از آز گنج
зи кори замона миёна гузин
ز کار زمانه میانه گزین
Чу хоҳӣ ки ёбӣ бидод офарин
چو خواهی که یابی بداد آفرین
Чу хушнӯди дории ҷаҳонро ба дод
چو خشنود داری جهان را به داد
Тавонгари Бамоне ва аз дод шод
توانگر بمانی و از داد شاد
Ҳамаи эминӣ бояду ростӣ
همه ایمنی باید و راستی
Набояд ба дод андаруни костӣ
نباید به داد اندرون کاستی
Чу шодӣ бакоҳӣ бакоҳад равон
چو شادی بکاهی بکاهد روان
Хирад гардад андари миёни нотавон
خرد گردد اندر میان ناتوان
Чу шуд подшоҳяш бар соли бист
چو شد پادشاهیش بر سال بیست
Яке кам бирав зиндагонӣ гирист
یکی کم برو زندگانی گریست
Шуд он тоҷўри шоҳ бо хоки ҷуфт
شد آن تاجور شاه با خاک جفت
зи хуррами ҷаҳони дахма будаш наҳуфт
ز خرم جهان دخمه بودش نهفت
Ҷаҳонро чунинаст ойину соз
جهان را چنین است آیین و ساز
Надорад ба марг аз касе чанги боз
ندارد به مرگ از کسی چنگ باز
Писар буд ӯро яке шодком
پسر بود او را یکی شادکام
Ки баҳром баҳромён дошт ном
که بهرام بهرامیان داشت نام
Биёмад нишаст аз бар тахти шод
بیامد نشست از بر تخت شاد
Кулоҳи киёнӣ ба сар бар ниҳод
کلاه کیانی به سر بر نهاد
Кунун кори баҳроми баҳромён
کنون کار بهرام بهرامیان
Бигӯям ту бишинав ба ҷону равон
بگویم تو بشنو به جان و روان