Чу бинишаст баҳроми баҳромён

چو بنشست بهرام بهرامیان

Бибаст аз пай доду бахшиши миён

ببست از پی داد و بخشش میان

Ба тоҷаши забарҷад барафшонданад

به تاجش زبرجد برافشاندند

Ҳамеи номи Кирмони шаҳаши хонданд

همی نام کرمان شهش خواندند

Чунин гуфт каз додгари як худоӣ

چنین گفت کز دادگر یک خدای

Хиради бодмони баҳра ва доду рой

خرد بادمان بهره و داد و رای

Сарой сипанҷӣ намонад ба кас

سرای سپنجی نماند به کس

Турои некӯии боди фарёдрас

ترا نیکوی باد فریادرس

Ба некигароӣам ва фармон кунем

به نیکی گراییم و فرمان کنیم

Ба доду диҳиши дил гаравгон кунем

به داد و دهش دل گروگان کنیم

Ки хӯбӣу зиштии зи мо ёдгор

که خوبی و زشتی ز ما یادگار

Бимонад ту ҷузи тухми некии макор

بماند تو جز تخم نیکی مکار

Чу шуд подшоҳяш бар чори моҳ

چو شد پادشاهیش بر چار ماه

Бирав зор бигирист тахту кулоҳ

برو زار بگریست تخت و کلاه

Замонаи барин сон ҳаме бугзарад

زمانه برین سان همی بگذرد

Пеши мардум озўр башмурд

پیش مردم آزور بشمرد

Май лаъли пешовар эй рӯзбеҳ

می لعل پیش آور ای روزبه

Чу шуд соли гӯянда бар шаст ва се

چو شد سال گوینده بر شست و سه

Чу баҳром донист комдши марг

چو بهرام دانست کامدش مرگ

Наҳангии куҷои бшкрди пелу крг

نهنگی کجا بشکرد پیل و کرگ

Ҷаҳонро ба фарзанд биспурад ва гуфт

جهان را به فرزند بسپرد و گفت

Ки бо меҳтарони офарини боди ҷуфт

که با مهتران آفرین باد جفت

Бануш ва бибоз ва биноз ва бубахш

بنوش و بباز و بناز و ببخش

Макун рӯз бар тоҷ ва бар тахти дхш

مکن روز بر تاج و بر تخت دخش

Чу баргашти баҳромро рӯзу бахт

چو برگشت بهرام را روز و بخت

Ба нарисӣ супурди он замони тоҷу тахт

به نرسی سپرد آن زمان تاج و تخت

Чунинаст ва инро бе андозаи дон

چنین است و این را بی‌اندازه دان

Газофи фалак ҳар замони тозаи дон

گزاف فلک هر زمان تازه دان

Кунун кор нарисӣ бигӯям ҳаме

کنون کار نرسی بگویم همی

зи дили занг ва зангор шавем ҳаме

ز دل زنگ و زنگار شویم همی