Фроиин чу тоҷ каён барниҳод
فرایین چو تاج کیان برنهاد
Ҳаме гуфт чизе ки омадаш ёд
همیگفت چیزی که آمدش یاد
Ҳаме гуфт шоҳӣ кунам як замон
همیگفت شاهی کنم یک زمان
Нишинам барин тахт бар шодмон
نشینم برین تخت بر شادمان
Ба аз бандагии тўхтни шасти сол
به از بندگی توختن شست سال
Баровардаи ранҷу фурӯи бардаи ёл
برآورده رنج و فرو برده یال
Пас аз ман писар бар нишинад бгоҳ
پس از من پسر بر نشیند بگاه
Наад бар сари он хусравонеи кулоҳ
نهد بر سر آن خسروانی کلاه
Наоне бадв гуфт меҳтари писар
نهانی بدو گفت مهتر پسر
Ки акнӯн ба гетии тӯии тоҷўр
که اکنون به گیتی توی تاجور
Мабош эмину ганҷро чора кун
مباش ایمن و گنج را چاره کن
Ҷаҳон бон шудӣ кор якбора кун
جهان بان شدی کار یکباره کن
Чу аз тухмаи шаҳриёрон касе
چو از تخمهٔ شهریاران کسی
Бияёд наМонӣ ту эдар басӣ
بیاید نمانی تو ایدر بسی
Вазони пас чунин гуфт кеҳтари писар
وزان پس چنین گفت کهتر پسر
Ки акнӯн ба гетии тӯии тоҷўр
که اکنون به گیتی توی تاجور
Сазовор шоҳӣ сипоҳасту ганҷ
سزاوار شاهی سپاهست و گنج
Чу бо ганҷ бошӣ наМонӣ ба ранҷ
چو با گنج باشی نمانی به رنج
Фаридун ки бади обтинши падар
فریدون که بد آبتینش پدر
Мар ӯро ки бади пеш ӯ тоҷўр
مر او را که بد پیش او تاجور
Ҷаҳонро басаи пӯр фархунда дод
جهان را بسه پور فرخنده داد
Ки андари ҷаҳон ӯ бад аз дод шод
که اندر جهان او بد از داد شاد
Ба мард ва ба ганҷи ин ҷаҳонро бидор
به مرد و به گنج این جهان را بدار
Назояд зи модар касе шаҳриёр
نزاید ز مادر کسی شهریار
Варо хуш наомад бад-ӣни сони сухан
ورا خوش نیامد بدین سان سخن
Ба меҳтар писар гуфт хомӣ макун
به مهتر پسر گفت خامی مکن
Арзро ба девони шоҳии нишонд
عرض را به دیوان شاهی نشاند
Сипаҳро саросар ба даргоҳ хонд
سپه را سراسر به درگاه خواند
Шаби тира то рӯз динор дод
شب تیره تا روز دینار داد
Басии халъат носазовор дод
بسی خلعت ناسزاوار داد
Ба ду ҳафта аз ганҷи шоҳи Ардашер
به دو هفته از گنج شاه اردشیر
Намонад аз баҳои яке пари тир
نماند از بهایی یکی پر تیر
Ҳар онгаҳ ки рафтӣ ба май сӯии боғ
هر آنگه که رفتی به می سوی باغ
Набардии ҷуз аз шамъи анбари чароғ
نبردی جز از شمع عنبر چراغ
Ҳамон ташти заррину симини бадӣ
همان تشت زرین و سیمین بدی
Чу заррини бадии гавҳари огӣни бадӣ
چو زرین بدی گوهر آگین بدی
Чу ҳаштод дар пеш ва ҳаштод пас
چو هشتاد در پیش و هشتاد پس
Пас шамъи ёрони фарёдрас
پس شمع یاران فریادرس
Ҳамаи шаби бадӣ хӯрдани ойини ӯй
همه شب بدی خوردن آیین اوی
Дил меҳтарон пуршуд азкини ӯй
دل مهتران پرشد ازکین اوی
Шаби тира ҳамвора гардони бадӣ
شب تیره همواره گردان بدی
Ба полезҳогар ба майдони бадӣ
به پالیزها گر به میدان بدی
Нмондш ба Эрони яке дӯстдор
نماندش به ایران یکی دوستدار
Шикаст андар омад ба омӯзгор
شکست اندر آمد به آموزگار
Фроиини ҳамон ноҷавонмарди гашт
فرایین همان ناجوانمرد گشت
Абӣ дод ва бебахшиш ва хӯрд гашт
ابی داد و بیبخشش و خرد گشت
Ҳамеи зар бар чашм бар дӯхтӣ
همی زر بر چشم بر دوختی
Ҷаҳонро ба динори бФрўхтӣ
جهان را به دینار بفروختی
Ҳамеи рехти хӯни сар бе гуноҳ
همیریخت خون سر بیگناه
Аз он пас барошуфт ба рӯй сипоҳ
از آن پس برآشفت به روی سپاه
Ба дашном лабҳо биёростанд
به دشنام لبها بیاراستند
Ҷаҳонии ҳамаи марг ӯ хостанд
جهانی همه مرگ او خواستند
Шаби тира ҳар музди шаҳрони гуроз
شب تیره هرمزد شهران گراز
Суханҳо ҳаме гуфт чандон ба роз
سخنها همیگفت چندان به راز
Гузидаи савории зи шаҳри стхр
گزیده سواری ز شهر صطخر
Ки он меҳтаронро бадв буд фахр
که آن مهتران را بدو بود فخر
Ба эрониён гуфт к-эии меҳтарон
به ایرانیان گفت کای مهتران
Шуд ин рӯзгори Фроиини гарон
شد این روزگار فرایین گران
Ҳаме дорад ӯ меҳтаронро сабк
همیدارد او مهتران را سبک
Чаро шуд чунин мағзу дилатони танг
چرا شد چنین مغز و دلتان تنگ
Ҳамаи дидаҳо зу шудаи пари сиришк
همه دیدهها زو شده پر سرشک
Ҷигари пари з хӯн шуд бибояд пизишк
جگر پر ز خون شد بباید پزشک
Чунин дод посухи маро ӯро сипоҳ
چنین داد پاسخ مرا او را سپاه
Ки чун кас намонад аз дар пешгоҳ
که چون کس نماند از در پیشگاه
На касро ҳаме ояд аз рашки ёд
نه کس را همیآید از رشک یاد
Ки прдоздии дили бад-ӣни бади нажод
که پردازدی دل بدین بد نژاد
Бадишон чунин гуфт шаҳрони гуроз
بدیشان چنین گفت شهران گراز
Ки ин кор эрониён шуд дароз
که این کار ایرانیان شد دراز
Гар айдун ки бар ман насозед бад
گر ایدون که بر من نسازید بد
Кунед онк аз дод ва гардӣ сазад
کنید آنک از داد و گردی سزد
Ҳам акнӯн ба неруии яздони пок
هم اکنون به نیروی یزدان پاک
Мар ӯро зи бора дар орм ба хок
مر او را ز باره در آرم به خاک
Чунин ёфт посухи зи эрониён
چنین یافت پاسخ ز ایرانیان
Ки бар ту мабодо ки ояд зиён
که بر تو مبادا که آید زیان
Ҳамаи лашкари имрӯзи ёри тўоим
همه لشکر امروز یار توایم
?герати зин бад ояд ҳисори тўоим
گرت زین بد آید حصار توایم
Чу бишунид зи эшон зи таркиши нахуст
چو بشنید ز ایشان ز ترکش نخست
Яке тири пӯлод пайкон биҷуст
یکی تیر پولاد پیکان بجست
Барангехт аз ҷои аспи сиёҳ
برانگیخت از جای اسپ سیاه
Ҳаме дошт лашкари мар ӯро нигоҳ
همیداشت لشکر مر او را نگاه
Камони ро баи бозуи ҳамеи дркшид
کمان رابه بازو همیدرکشید
Гуҳӣ дар биравгоҳ бар саркашед
گهی در بروگاه بر سرکشید
Ба шӯришгарӣ тир боза бибаст
به شورشگری تیر بازه ببست
Чу шуд ғарқа пайконаш бикшод шаст
چو شد غرقه پیکانش بگشاد شست
Бузади тир ногоҳ бар пушти ӯй
بزد تیر ناگاه بر پشت اوی
БиФтод тозона аз мушти ӯй
بیفتاد تازانه از مشت اوی
Ҳамаи тиртои пар дар хӯни гузашт
همه تیرتا پر در خون گذشت
Сроҳни азноФи беруни гузашт
سرآهن ازناف بیرون گذشت
зи бора дар афтод сари сарнигӯн
ز باره در افتاد سر سرنگون
Равони гашт зон захм ӯ ҷӯии хӯн
روان گشت زان زخم او جوی خون
Бипечеду барзади яке боди сард
بپیچید و برزد یکی باد سرد
Ба зорӣ барон хоки дили пари зи дард
به زاری بران خاک دل پر ز درد
Сипаҳи теғҳо бар кашиданд пок
سپه تیغها بر کشیدند پاک
Баромади шаби тира аз дашти хок
برآمد شب تیره از دشت خاک
Ҳамаи шаби ҳаме ханҷар андохтанд
همه شب همی خنجر انداختند
Яке аз дигар боз нашнохтанд
یکی از دگر باز نشناختند
Ҳамеи ин аз он бастад ва он азин
همی این از آن بستد و آن ازین
Яке ёфт нафрин дигар офарин
یکی یافت نفرین دگر آفرین
Парогандаи гашти он сипоҳи бузург
پراگنده گشت آن سپاه بزرگ
Чўмишони баддил ки бенанди гург
چومیشان بددل که بینند گرگ
Фаровон бимонаданд бе шаҳриёр
فراوان بماندند بی شهریار
Наомад касе тоҷро хостор
نیامد کسی تاج را خواستار
Биҷустанд фарзанди шоҳони басӣ
بجستند فرزند شاهان بسی
Надиданд зон номдорон касе
ندیدند زان نامداران کسی