Чу нарисӣ нишаст аз бар тахти оҷ

چو نرسی نشست از بر تخت عاج

Ба сар бар ниҳоди он сазовори тоҷ

به سر بر نهاد آن سزاوار تاج

Ҳамаи меҳтарон бо нисор омаданд

همه مهتران با نثار آمدند

зи дарди падар сўкўор омаданд

ز درد پدر سوکوار آمدند

Баришон сипаҳдор кард офарин

بریشان سپهدار کرد آفرین

Ки эй меҳрбонон бододу дайн

که ای مهربانان باداد و دین

Бидонед каз кирдигори ҷаҳон

بدانید کز کردگار جهان

Чунин рафт кори ошкору ниҳон

چنین رفت کار آشکار و نهان

Ки моро фузӯнӣ хирад доду шарм

که ما را فزونی خرد داد و شرم

Ҷавонмардӣ ва доду овози нарм

جوانمردی و داد و آواز نرم

Ҳамон эминии шодмонӣ буд

همان ایمنی شادمانی بود

Крои зи ахтараши меҳрбонӣ буд

کرا ز اخترش مهربانی بود

Хирадманди мард ар турои дӯсти гашт

خردمند مرد ار ترا دوست گشت

Чунон дон ки бо ту зи як пӯсти гашт

چنان دان که با تو ز یک پوست گشت

Ту кирдори хуб аз тавонои шинос

تو کردار خوب از توانا شناس

Хирад низ наздики донои шинос

خرد نیز نزدیک دانا شناس

Далерии зи ҳушёр бӯдан буд

دلیری ز هشیار بودن بود

Диловар ба ҷой сутудан буд

دلاور به جای ستودن بود

Ҳронкс ки бигурезад аз коркард

هرانکس که بگریزد از کارکرد

Азу давр шуд ному нангу набард

ازو دور شد نام و ننگ و نبرد

Ҳамон коҳилии мардум аз бддлист

همان کاهلی مردم از بددلیست

Ҳам овози он баддилии коҳлист

هم‌آواز آن بددلی کاهلیست

Ҳаме зист на сол бо ройу панд

همی زیست نه سال با رای و پند

Ҷаҳонро сухани гуфтанаши сӯдманд

جهان را سخن گفتنش سودمند

Чу рӯзаш фароз омад ва бахт шавам

چو روزش فراز آمد و بخت شوم

Шуд он трги пӯлод бар сони мум

شد آن ترگ پولاد بر سان موم

Давон шуд ба болинаши шоҳи аўрмзд

دوان شد به بالینش شاه اورمزد

Ба Рахшонеи лолаи андари фирзад

به رخشانی لاله اندر فرزد

Ки фарзанди он номвари шоҳ буд

که فرزند آن نامور شاه بود

Фрзўон чу дар тираи шаби моҳ буд

فرزوان چو در تیره شب ماه بود

Бадв гуфт к-эии ноздидаҳи ҷавон

بدو گفت کای نازدیده جوان

Мабар дасти сӯии бадӣ то тавон

مبر دست سوی بدی تا توان

Ту аз ҷои баҳром ва нарисӣ ба бахт

تو از جای بهرام و نرسی به بخت

Сазовори тоҷӣу зебои тахт

سزاوار تاجی و زیبای تخت

Бад-ӣни зӯру боло ва ин фару ёл

بدین زور و بالا و این فر و یال

Баҳри дониш аз ҳаркасӣ бе ҳам?ил

بهر دانش از هرکسی بی‌همال

Мабодо ки тоҷ аз ту гирён шавад

مبادا که تاج از تو گریان شود

Дили анҷуман бар ту бирён шавад

دل انجمن بر تو بریان شود

Ҷаҳонро ба ойин шоҳон бидор

جهان را به آیین شاهان بدار

Чу омхтӣ аз поки парвардгор

چو آمختی از پاک پروردگار

Ба фарҷоми ҳам рӯз ту бугзарад

به فرجام هم روز تو بگذرد

Сипеҳри равонат ба пай биспурад

سپهر روانت به پی بسپرد

Чунон рӯ ки пурсанад посух кунӣ

چنان رو که پرسند پاسخ کنی

Ба посухгарӣ рӯз фаррух кунӣ

به پاسخ‌گری روز فرخ کنی

Бигуфт ину чодар ба сари дркшид

بگفت این و چادر به سر درکشید

Яке бодсрд аз ҷигар баркашид

یکی بادسرد از جگر برکشید

Ҳамон рӯз гуфтӣ ки нарисӣ набӯд

همان روز گفتی که نرسی نبود

Ҳамон тахт ва дияем ва курсӣ набӯд

همان تخت و دیهیم و کرسی نبود