Чу бар гоҳ рафт аўрмзди бузург

چو بر گاه رفت اورمزد بزرگ

зи нахчир кӯтоҳ шуд чанги гург

ز نخچیر کوتاه شد چنگ گرگ

Ҷаҳонро ҳаме дошт бо эминӣ

جهان را همی داشت با ایمنی

Ниҳони гашти кирдори оҳрмнӣ

نهان گشت کردار آهرمنی

Нахуст офарин кард бар кирдигор

نخست آفرین کرد بر کردگار

Тавоноу доноу парвардгор

توانا و دانا و پروردگار

Шабу рӯзу гардони сипеҳри офарид

شب و روز و گردان سپهر آفرید

Чу баҳрому кайвону меҳри офарид

چو بهرام و کیوان و مهر آفرید

Азўисти пирӯзӣу Фрҳӣ

ازویست پیروزی و فرهی

Дил ва дод ва дияем шоҳаншаҳӣ

دل و داد و دیهیم شاهنشهی

Ҳамеша дили мо пар аз дод бод

همیشه دل ما پر از داد باد

Дили зердастон ба мо шоди бод

دل زیردستان به ما شاد باد

Ситоиши наёбади сари сифлаи мард

ستایش نیابد سر سفله مرد

Бар сифлагон то туоне магарад

بر سفلگان تا توانی مگرد

Ҳамон низ бо марди бадхоҳи рой

همان نیز با مرد بدخواه رای

Агар пндгирӣ ба некии гароӣ

اگر پندگیری به نیکی گرای

зи бахшиши ҳронкс ки ҷӯяд сипос

ز بخشش هرانکس که جوید سپاس

Нхўондш бахшанда яздони шинос

نخواندش بخشنده یزدان‌شناس

Стонндаҳгар носипосат низ

ستاننده گر ناسپاست نیز

Сазад гар надорад кас ӯро ба чиз

سزد گر ندارد کس او را به چیز

Ҳаросон буд мардуми сахти кор

هراسان بود مردم سخت‌کار

Ки ӯро набошад касе дӯстдор

که او را نباشد کسی دوستدار

Вагар сустии орад ба кори андарун

وگر سستی آرد به کار اندرون

Нахонд варои рои зани раҳнамӯн

نخواند ورا رای‌زن رهنمون

Гар аз коҳилони ёри хоҳӣ ба кор

گر از کاهلان یار خواهی به کار

Набошӣ ҷаҳонҷӯйу мардуми шумор

نباشی جهانجوی و مردم‌شمار

Нигари хештанро надории бузург

نگر خویشتن را نداری بزرگ

Вагар гоҳ ёбӣ нагардӣ сутург

وگر گاه یابی نگردی سترگ

Чу бдхў шавад марди дарвеши хор

چو بدخو شود مرد درویش خوار

Ҳаме бинад он аз бади рӯзгор

همی بیند آن از بد روزگار

Ҳамаи солаи бекору нолони зи бахт

همه‌ساله بیکار و نالان ز بخت

На рой ва на дониш на зебои тахт

نه رای و نه دانش نه زیبای تخت

Вагар бозгирнди азуи хоста

وگر بازگیرند ازو خواسته

Шавад ҷону мағзу дилаши коста

شود جان و مغز و دلش کاسته

Ба бечизеу бдхўиии ёзди ӯй

به بی چیزی و بدخویی یازد اوی

Надорад хирад гардан афрозад ӯй

ندارد خرد گردن افرازد اوی

На чиз ва на дониш на ройу ҳунар

نه چیز و نه دانش نه رای و هنر

На дайн ва на хушнӯдии додгар

نه دین و نه خشنودی دادگر

Шуморо шабу рӯзи фархундаи бод

شما را شب و روز فرخنده باد

Бидонадяшро ҷони парогандаи бод

بداندیش را جان پراگنده باد

Бирав меҳтарон офарин сохтанд

برو مهتران آفرین ساختند

Худ аз сўк шоҳон бипардохтанд

خود از سوک شاهان بپرداختند

Чу на сол бигузашт бар сари сипеҳр

چو نه سال بگذشت بر سر سپهر

Гул зард шуд он чу гулнори чеҳр

گل زرد شد آن چو گلنار چهر

Ғамӣ шуд зи марги он сари тоҷўр

غمی شد ز مرگ آن سر تاجور

Бамурд ва ба шоҳӣ набӯдаш писар

بمرد و به شاهی نبودش پسر

Чунон номвари марди ширини сухан

چنان نامور مرد شیرین‌سخن

Ба навай бишуд зини сарои куҳан

به نوی بشد زین سرای کهن

Чунин буд то буд чархи равон

چنین بود تا بود چرخ روان

Тавоно ба ҳар кор ва мо нотавон

توانا به هر کار و ما ناتوان

Чиҳил рӯзи сўкш ҳаме доштанд

چهل روز سوکش همی داشتند

Сари гоҳ ӯ хори бгзоштнд

سر گاه او خوار بگذاشتند

Ба чандини замони тахти бекор буд

به چندین زمان تخت بیکار بود

Сари меҳтарони пари зи тимор буд

سر مهتران پر ز تیمار بود

Нигаҳ кард мӯбади шабистони шоҳ

نگه کرد موبد شبستان شاه

Яке лола рух дид тобон чу моҳ

یکی لاله رخ دید تابان چو ماه

Сари мижа чун ханҷари кобулӣ

سر مژه چون خنجر کابلی

Ду зулфаш чу печони хати муғулӣ ( ? )

دو زلفش چو پیچان خط مغولی (؟)

Мусалсали як андар дигар бофта

مسلسل یک اندر دگر بافته

Гиреҳ бар зада сараш бартофта

گره بر زده سرش برتافته

Парии чеҳраро бачаи андари ниҳон

پری چهره را بچه اندر نهان

Азон хуби рух шодмон шуд ҷаҳон

ازان خوب‌رخ شادمان شد جهان

Чиҳил рӯза шуд равад ва ме хостанд

چهل روزه شد رود و می خواستند

Яке тахт шоҳӣ биёростанд

یکی تخت شاهی بیاراستند

Ба сари буриши тоҷии броўихтнд

به سر برش تاجی برآویختند

Барон тоҷи зар ва дирам рехтанд

بران تاج زر و درم ریختند

Чиҳил рӯз бигузашт бар хуби чеҳр

چهل روز بگذشت بر خوب‌چهر

Яке кӯдак омад чу тобандаи меҳр

یکی کودک آمد چو تابنده مهر

Варои мӯбадаши ном шопӯр кард

ورا موبدش نام شاپور کرد

Барон шодмонии яке сур кард

بران شادمانی یکی سور کرد

Ту гуфтӣ ҳамеи фараи аиздист

تو گفتی همی فره ایزدیست

Бирав сояи рояти бхрдист

برو سایهٔ رایت بخردیست

Бирафтанд гардони заррини камар

برفتند گردان زرین کمر

Бёўихтнд аз буриши тоҷи зар

بیاویختند از برش تاج زر

Чу он хирадро сайр доданд шер

چو آن خرد را سیر دادند شیر

Навиштанд пас дар миёни ҳарир

نوشتند پس در میان حریر

Чиҳил рӯзаро зери он тоҷи зар

چهل روزه را زیر آن تاج زر

Ниҳоданд бар тахти фаррухи падар

نهادند بر تخت فرخ پدر