Чу шопӯр бинишаст бар ҷой ъам

چو شاپور بنشست بر جای عم

Аз Эрони басии шоду баҳрии дижам

از ایران بسی شاد و بهری دژم

Чунин гуфт к-эии номвари бхрдон

چنین گفت کای نامور بخردان

Ҷаҳондидау рои зани мӯбадон

جهاندیده و رای‌زن موبدان

Бидонед кони кас ки гуяд дурӯғ

بدانید کان کس که گوید دروغ

Нагирад азин пас бар мо фурӯғ

نگیرد ازین پس بر ما فروغ

Дурӯғ аз бар мо набошад зи рой

دروغ از بر ما نباشد ز رای

Ки аз рой бошад бузургӣ ба ҷой

که از رای باشد بزرگی به جای

Ҳамон мари тани сифларо дӯстдор

همان مر تن سفله را دوستدار

Наёбӣ ба боғи андарун чун нигор

نیابی به باغ اندرون چون نگار

Сирриро куҷо мағз бошад басӣ

سری را کجا مغز باشد بسی

Гўожаҳ набояд задан бар касе

گواژه نباید زدن بر کسی

Забонро нигаҳдор бояд бадан

زبان را نگهدار باید بدن

Набояд равонро ба заҳри ождн

نباید روان را به زهر آژدن

Ки бар анҷумани мард бисёр гӯй

که بر انجمن مرد بسیار گوی

Бакоҳад ба гуфтори худ об рӯй

بکاهد به گفتار خود آب‌روی

Агар донишӣ мард ронад сухан

اگر دانشی مرد راند سخن

Ту бишинав ки дониш нагардад куҳан

تو بشنو که دانش نگردد کهن

Дили марди мтмъ буд пари зи дард

دل مرد مطمع بود پر ز درد

Ба гирди тамаъ то туоне магарад

به گرد طمع تا توانی مگرد

Макун дӯстӣ бо дурӯғи озмоӣ

مکن دوستی با دروغ آزمای

Ҳамон низ бо марди нопоки рой

همان نیز با مرد ناپاک‌رای

Сиришти тан аз чори гавҳар буд

سرشت تن از چار گوهر بود

Гузари зини чаҳоронаш камтар буд

گذر زین چهارانش کمتر بود

Агар сифлагар мард бо шарму род

اگر سفله‌گر مرد با شرم و راد

Ба озодагии як дил ва як ниҳод

به آزادگی یک دل و یک نهاد

Сими кӯ миёна гузинад зи кор

سیم کو میانه گزیند ز کار

Басанд оядаш бахшиши кирдигор

بسند آیدش بخشش کردگار

Чаҳорум ки бпрогнд бар газоф

چهارم که بپراگند بر گزاف

Ҳамеи донишӣ ном ҷӯяд зи лоф

همی دانشی نام جوید ز لاف

Ду гетӣ биёбад дили марди род

دو گیتی بیابد دل مرد راد

Набошад дили сифлаи як рӯзи шод

نباشد دل سفله یک روز شاد

Бад-ӣни гетӣ ӯро буд номи зишт

بدین گیتی او را بود نام زشت

Бидон гетии андари наёбади биҳишт

بدان گیتی‌اندر نیابد بهشت

Ду гетии наёбади дили марди лоф

دو گیتی نیابد دل مرد لاف

Ки бпрогнди хоста бар газоф

که بپراگند خواسته بر گزاف

Сутӯда касе кӯ миёна гузид

ستوده کسی کو میانه گزید

Тани хешро офарин густаред

تن خویش را آفرین گسترید

Шуморо ҷаҳони офарини ёри бод

شما را جهان‌آفرین یار باد

Ҳамеша сари бахти бедори бод

همیشه سر بخت بیدار باد

Ҷҳондормони боди фарёдрас

جهاندارمان باد فریادرس

Ки тахт бузургӣ намонад ба кас

که تخت بزرگی نماند به کس

Бигуфт ин ва аз пеши бархестанд

بگفت این و از پیش برخاستند

з яздон бирав офарин хостанд

ز یزدان برو آفرین خواستند

Чу шуд солиёни панҷ бар чори моҳ

چو شد سالیان پنج بر چار ماه

Бишуд шоҳи рӯзӣ ба нахчиргоҳ

بشد شاه روزی به نخچیرگاه

Ҷаҳон шуд пар аз юзу борону саг

جهان شد پر از یوز و بازان و سگ

Чаҳ паранда ва чанд тозон ба таг

چه پرنده و چند تازان به تگ

Ситора заданд аз паии хобгоҳ

ستاره زدند از پی خوابگاه

Чу чизе бихӯрад ва биёсуд шоҳ

چو چیزی بخورد و بیاسود شاه

Се ҷом мехусравоне бихӯрад

سه جام می خسروانی بخورد

Пурандеша шуд сари сӯй хоб кард

پراندیشه شد سر سوی خواب کرد

Парогандаи гаштанди лашкари ҳама

پراگنده گشتند لشکر همه

Чу дар хоб шуд шаҳриёри рама

چو در خواب شد شهریار رمه

Бихуфт ӯ ва аз дашт бархест бод

بخفت او و از دشت برخاست باد

Ки каси бод азон сон надорад ба ёд

که کس باد ازان سان ندارد به یاد

Фрўбрдаҳи чӯби ситораи бикунад

فروبرده چوب ستاره بکند

Бузад бар сари шаҳриёри баланд

بزد بر سر شهریار بلند

Ҷаҳонҷӯии шопӯр ҷангӣ бамурд

جهانجوی شاپور جنگی بمرد

Кулоҳи кеи дайгариро супурд

کلاه کیی دیگری را سپرد

Маёзу мнозу мтоз ва маранҷ

میاز و مناز و متاز و مرنج

Чаҳ тозӣ ба кин ва чаҳ нозӣ ба ганҷ

چه تازی به کین و چه نازی به گنج

Ки баҳр ту инаст зини тираи гӯй

که بهر تو اینست زین تیره‌گوی

Ҳунари ҷӯйу рози ҷаҳонро мҷўӣ

هنر جوی و راز جهان را مجوی

Кигар бозёбӣ ба пайчии бадарад

که گر بازیابی به پیچی بدرد

Пажӯҳиш макун гирди розаши магарад

پژوهش مکن گرد رازش مگرد

Чунинаст кирдори ин чархи тир

چنین است کردار این چرخ تیر

Чаҳ бо марди бурно чаҳ бо мрдпир

چه با مرد برنا چه با مردپیر