Писари бади мар ӯро яке ҳӯшманд

پسر بد مر او را یکی هوشمند

Гиронмояи тҳмўрси деви банд

گرانمایه طهمورث دیو بند

Биёмад ба тахти падар бар нишаст

بیامد به تخت پدر بر نشست

Ба шоҳии камар бар миён бар бибаст

به شاهی کمر بر میان بر ببست

Ҳамаи мӯбадонро з лашкар бихонад

همه موبدان را ز لشکر بخواند

Ба хӯбӣ чаҳ мояи сухан ҳо баранд

به خوبی چه مایه سخن‌ها براند

Чунин гуфт комрўзи тахту кулоҳ

چنین گفت کامروز تخت و کلاه

Марои зебади ин тоҷу ганҷу сипоҳ

مرا زیبد این تاج و گنج و سپاه

Ҷаҳон аз бадӣ ҳо башуем ба рой

جهان از بدی‌ها بشویم به رای

Пас онгаҳ кунам даргаии гирди пой

پس آنگه کنم درگهی گرد پای

з ҳар ҷой кӯтаҳ кунам дасти дев

ز هر جای کوته کنم دست دیو

Ки ман буд хоҳам ҷаҳонро хдиў

که من بود خواهم جهان را خدیو

Ҳар он чиз кандар ҷаҳони сӯдманд

هر آن چیز کاندر جهان سودمند

Кунам ошкорои гушойами зи банд

کنم آشکارا گشایم ز بند

Пас аз пушти мяшу барраи пашму мӯӣ

پس از پشت میش و بره پشم و موی

Бурид ва ба риштан ниҳоданд рӯй

برید و به رشتن نهادند روی

Ба кӯшиш аз ӯ кард пӯшиш ба рой

به کوشش از او کرد پوشش به رای

Ба густурдании бади ҳам ӯ раҳнамоӣ

به گستردنی بد هم او رهنمای

зи пӯяндагон ҳар чаҳ бади тези рӯ

ز پویندگان هر چه بد تیز رو

Хӯриш кардашон сабзау коҳу ҷӯ

خورش کردشان سبزه و کاه و جو

Рамандаи дадонро ҳама бингаред

رمنده ددان را همه بنگرید

Сияҳи гӯшу юз аз миёни баргузед

سیه گوش و یوز از میان برگزید

Ба чора биоварадаш аз дашту кӯҳ

به چاره بیاوردش از دشت و کوه

Ба банд омаданд он ки бад зон гуруҳ

به بند آمدند آن که بد زان گروه

зи мурғони мари онро ки бад нек тоз

ز مرغان مر آن را که بد نیک تاز

Чу боз ва чу шоҳини гардани фароз

چو باز و چو شاهین گردن فراز

Биовараду омухтан шан гирифт

بیاورد و آموختن‌شان گرفت

Ҷаҳонии бадви мондаи андари шигифт

جهانی بدو مانده اندر شگفت

Чу ин карда шуд мокиёну хурӯс

چو این کرده شد ماکیان و خروس

Куҷо бар хурӯшади гуҳи захми кӯс

کجا بر خروشد گه زخم کوس

Биоварад ва як сар ба мардум кашид

بیاورد و یک‌سر به مردم کشید

Наҳуфтаи ҳама сӯдмандаш гузид

نهفته همه سودمندش گزید

Бифармудашон то навозанд гарм

بفرمودشان تا نوازند گرم

Нхўонндшони ҷуз ба овози нарм

نخوانندشان جز به آواز نرم

Чунин гуфт кинро ситоиш кунед

چنین گفت کاین را ستایش کنید

Ҷаҳони офаринро ниёйиш кунед

جهان آفرین را نیایش کنید

Ки ӯ додмон бар дадони дастгоҳ

که او دادمان بر ددان دستگاه

Ситоиши мар ӯро ки бинмуд роҳ

ستایش مر او را که بنمود راه

Мар ӯро яке поки дастур буд

مر او را یکی پاک دستور بود

Ки райши зи кирдори бади давр буд

که رایش ز کردار بد دور بود

Хнидаҳ ба ҳар ҷои шҳрспи ном

خنیده به هر جای شهرسپ نام

Назд ҷуз ба некӣ ба ҳар ҷои гом

نزد جز به نیکی به هر جای گام

Ҳамаи рӯзаи бастаи з хӯрдан ду лаб

همه روز بسته ز خوردن دو لب

Ба пеши ҷаҳондор бар пои шаб

به پیش جهاندار بر پای شب

Чунон бар дил ҳар касе буд дӯст

چنان بر دل هر کسی بود دوست

Намози шабу рӯза ойин ӯст

نماز شب و روزه آیین اوست

Сари мояи бади ахтари шоҳ ро

سر مایه بد اختر شاه را

Дар бастаи бади ҷони бадхоҳ ро

در بسته بد جان بدخواه را

Ҳамаи роҳ некӣ намӯдӣ ба шоҳ

همه راه نیکی نمودی به شاه

Ҳамаи ростии хостии пойгоҳ

همه راستی خواستی پایگاه

Чунон шоҳи полудаи гашт аз бадӣ

چنان شاه پالوده گشت از بدی

Ки тобед азуи фараи эзадӣ

که تابید ازو فرّهٔ ایزدی

Бирафт аҳриманро ба афсун бибаст

برفت اهرمن را به افسون ببست

Чу бар тези рӯи борагӣ бар нишаст

چو بر تیز رو بارگی بر نشست

Замон то замони зинаш бар сохтӣ

زمان تا زمان زینش بر ساختی

Ҳамеи гирди гетии ш бар тохтӣ

همی گرد گیتی‌ش بر تاختی

Чу девон бидиданд кирдор ӯ

چو دیوان بدیدند کردار او

Кашиданд гардани зи гуфтор ӯ

کشیدند گردن ز گفتار او

Шуданд анҷумани дев бисёр мар

شدند انجمن دیو بسیار مر

Ки прдхтаҳ монанди аз ӯ тоҷу фар

که پردخته مانند از او تاج و فرّ

Чу тҳмўрс огаҳ шуд аз корашон

چو طهمورث آگه شد از کارشان

Бар ошуфт ва бишикаст бозорашон

بر آشفت و بشکست بازارشان

Ба фари ҷаҳондори басташи миён

به فرّ جهاندار بستش میان

Ба гардан бар оварад гурзи гарон

به گردن بر آورد گرز گران

Ҳама нараҳ девону афсунгарон

همه نرّه دیوان و افسونگران

Бирафтанд ҷодӯи сипоҳии гарон

برفتند جادو سپاهی گران

Дамандаи сияҳи девашони пеши рӯ

دمنده سیه دیوشان پیش‌رو

Ҳаме босмон баркашиданд ғў

همی بآسمان برکشیدند غو

Ҷаҳондори тҳмўрси боФрин

جهاندار طهمورث بافرین

Биёмад камарбастаи ҷангу кин

بیامد کمربستهٔ جنگ و کین

Якояк биёрост бо деви ҷанг

یکایک بیاراست با دیو جنگ

Набад ҷангашонро фаровони диранг

نبد جنگشان را فراوان درنگ

Аз эшон ду баҳра ба афсун бибаст

از ایشان دو بهره به افسون ببست

Дигарашон ба гурз гарон кард паст

دگرشان به گرز گران کرد پست

Кашидандашон хастау бастаи хор

کشیدندشان خسته و بسته خوار

Ба ҷон хостанд он замон зинҳор

به جان خواستند آن زمان زینهار

Ки моро макаш то яке нави ҳунар

که ما را مکش تا یکی نو هنر

Биомузӣ аз мо ки т ояд ба бар

بیاموزی از ما که‌ت آید به بر

Кӣ номвар додашон зинҳор

کی نامور دادشان زینهار

Бидон то наоне кунанд ошкор

بدان تا نهانی کنند آشکار

Чу озоди гаштанд аз банд ӯ

چو آزاد گشتند از بند او

Биҷустанд ночори пайванд ӯ

بجستند ناچار پیوند او

Нбштн ба хусрав биёмухтанд

نبشتن به خسرو بیاموختند

Дилашро ба дониш барафрӯхтанд

دلش را به دانش برافروختند

Нбштни яке на , ки наздики сӣ

نبشتن یکی نه، که نزدیک سی

Чаҳ рӯмӣ , чаҳ тозӣ ва чаҳ порсӣ

چه رومی، چه تازی و چه پارسی

Чаҳ суғдӣ , чаҳ чинӣ ва чаҳ паҳлавӣ

چه سغدی، چه چینی و چه پهلوی

з ҳар гӯнае кон ҳаме бишинавӣ

ز هر گونه‌ای کان همی بشنوی

Ҷаҳондори сӣ сол аз ин бештар

جهاندار سی سال از این بیشتر

Чаҳ гӯна падед оваредӣ ҳунар

چه گونه پدید آوریدی هنر

Бирафт ва сар омад бар ӯ рӯзгор

برفت و سر آمد بر او روزگار

Ҳамаи ранҷ ӯ монад аз ӯ ёдгор

همه رنج او ماند از او یادگار