Биё то гул барафшонем ва май дар соғар андозем

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم

Фалакро сақф бишкофему тарҳӣ нав дарандозем

فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

Агар ғами лашкари ангезад ки хӯни ошиқони резад

اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد

Ману соқӣ ба ҳам тозем ва бунёдаш барандозем

من و ساقی به هم تازیم و بنیادش براندازیم

Шароби арғавониро гулоби андар қадаҳ резем

شرابِ ارغوانی را گلاب اندر قَدَح ریزیم

Насими ътргрдонро шукр дар миҷмар андозем

نسیمِ عِطرگردان را، شِکَر در مِجمَر اندازیم

Чу дар даст аст равадӣ хуш бизан мутриби сурӯдии хуш

چو در دست است رودی خوش، بزن مطرب سرودی خوش

Ки дасти афшон ғазал хонему покўбон сар андозем

که دست‌افشان غزل خوانیم و پاکوبان سر اندازیم

Сабои хоки вуҷӯд мо бидон олӣ ҷаноб андоз

صبا! خاک وجود ما، بدان عالی‌جناب انداز

Буд кони шоҳи хубонро назар бар манзар андозем

بُوَد کآن شاهِ خوبان را نظر بر مَنظَر اندازیم

Яке аз ақл май лофади яке томот май бофад

یکی از عقل می‌لافد، یکی طامات می‌بافد

Биё кин довариҳоро ба пеш довар андозем

بیا کاین داوری‌ها را به پیشِ داور اندازیم

Биҳишти адан агар хоҳии биё бо мо ба майхона

بهشت عَدْن اگر خواهی، بیا با ما به میخانه

Ки аз пои хамати рӯзӣ ба ҳавз кавсар андозем

که از پای خُمَت روزی، به حوضِ کوثر اندازیم

Схндонӣ ва хўшхўонӣ намеварзанд дар Широз

سخن‌دانی و خوش‌خوانی نمی‌ورزند در شیراز

Биёи ҳофиз ки то худро ба мулкӣ дигар андозем

بیا حافظ که تا خود را، به مُلکی دیگر اندازیم