Аз чарх ба ҳар гӯнаи ҳамеи дори умед

از چرخ به هر گونه همی دار امید

Вази гардиши рӯзгор май ларз чу бед

وز گردش روزگار می‌لرز چو بید

Гуфтӣ ки пас аз сиёҳ рангӣ набӯд

گفتی که «پس از سیاه رنگی نبُوَد»

Пас мӯии сиёҳи ман чаро гашти сифед

پس موی سیاه من چرا گشت سفید؟