Бидон ки шарти адаби самоъ онаст ки тонёид накунӣу мари онро одат насозӣ дайр ба дайр кунӣ то таъзими он аздли бншўд ва бояд то чун самоъ кунӣ перии он ҷо ҳозир бошад ва ҷое аз авоми холӣу қўоли бҳрмту дил аз ишғоли холӣу табъ аз лаҳви нФўру такаллуф аз миён бардошта . Ва то қӯти самоъ пайдо наёяд шарт набошад ки андари он маболиғат кунӣ . Чун қӯт гирифт шарт набошад ки он аз худ дафъ кунӣ мари вақтро мтобъ бошӣ бидонча иқтизо кунад . Агар биҷунбанд биҷунбӣ ва агар сокин дорад сокин бошӣу фарқ доне кард миёни қӯти табъу ҳрқти ваҷд .

بدان که شرط ادب سماع آن است که تانیاید نکنی و مر آن را عادت نسازی دیر به دیر کنی تا تعظیم آن ازدل بنشود و باید تا چون سماع کنی پیری آن‌جا حاضر باشد و جایی از عوام خالی و قوال بحرمت و دل از اشغال خالی و طبع از لهو نفور و تکلف از میان برداشته. و تا قوت سماع پیدا نیاید شرط نباشد که اندر آن مبالغت کنی. چون قوت گرفت شرط نباشد که آن از خود دفع کنی مر وقت را متابع باشی بدانچه اقتضا کند. اگر بجنباند بجنبی و اگر ساکن دارد ساکن باشی و فرق دانی کرد میان قوت طبع و حُرقت وجد.

Бояд ки мустамеъро чандон дидор бошад ки вориди ҳақро қабул тавонад кард ва дод он битавонад дод ва чун султони он бар дил пайдо шавад ба такаллуфи он аз худ дафъ накунад ва чун қӯт гирифт кам шавад ба такаллуф ҷазб накунад .

باید که مستمع را چندان دیدار باشد که وارد حق را قبول تواند کرد و داد آن بتواند داد و چون سلطان آن بر دل پیدا شود به تکلف آن از خود دفع نکند و چون قوت گرفت کم شود به تکلف جذب نکند.

Ва бояд ки андари ҳоли ҳаракат аз каси мусоидат чашм надорад вогар касе мусоидати намояд манъ накунаду андари самоъи кас дахл накунаду вақтро нбшўлду андари рӯзгор ӯ тасарруф накунаду мар ӯро бидон ният ӯ насинҷид ки андари он бебаракатӣ бисёр бошад .

و باید که اندر حال حرکت از کس مساعدت چشم ندارد واگر کسی مساعدت نماید منع نکند و اندر سماع کس دخل نکند و وقت را نبشولد و اندر روزگار او تصرف نکند و مر او را بدان نیت او نسنجد که اندر آن بی برکتی بسیار باشد.

Ва бояд ки қўол агар хуш хонд нагӯяд ки хуш май хуоне ва агар нохуш ва номавзун гуяду табъро хориҷ кунад нагӯяд беҳтар хон ва ба дил бар вай хусумат накунаду вайро андар миёна набинад . Ҳаволаи он ба ҳақ кунаду рости шунӯд .

و باید که قوال اگر خوش خواند نگوید که خوش می‌خوانی و اگر ناخوش و ناموزون گوید و طبع را خارج کند نگوید بهتر خوان و به دل بر وی خصومت نکند و وی را اندر میانه نبیند. حوالهٔ آن به حق کند و راست شنود.

Ва агар гуруҳеро самоъ гирифта бошаду вайро аз он насиб набошад ки ба сҳўсҳўи худ андари скр эшон нигарад бояд ки ба вақт ниёзманд бошаду мари султони вақтро тамкин кунад то баракоти он бадв расад .

و اگر گروهی را سماع گرفته باشد و وی را از آن نصیب نباشد که به صَحْوصَحْو خود اندر سُکْر ایشان نگرد باید که به وقت نیازمند باشد و مر سلطان وقت را تمکین کند تا برکات آن بدو رسد.

Ва ман ки алии бен Усмон алҷлобӣам он дӯст тар дорам ки мубтадӣонро ба самоъ ҳо нагузоранд то табъи эшон бшўлидаҳ нашавад ; ки андари он хатарҳои азимасту офати маин он , онаст ки занон аз бомай ё аз ҷое ба даравишон менигаранд андари ҳоли самоъи эшон ва аз ин мари мустамеъонро ҳиҷобҳои саъб уфтад ва ёӣ яке аз эҳдос дар миён эшон бошад ; аз баъди он ки ҷҳоли мутасаввифаи ин ҷумларо мазҳаб сохтаанду сидқи маънӣ аз миён бардошта .

و من که علی بن عثمان الجلابی‌‌ام آن دوست‌تر دارم که مبتدیان را به سماع‌ها نگذارند تا طبع ایشان بشولیده نشود؛ که اندر آن خطرهای عظیم است و آفتِ مهینِ آن، آن است که زنان از بامی یا از جایی به درویشان می‌نگرند اندر حال سماع ایشان و از این مر مستمعان را حجاب‌های صعب افتد و یای یکی از احداث در میان ایشان باشد؛ از بعد آن که جهال متصوّفه این جمله را مذهب ساخته‌اند و صدق معنی از میان برداشته.

Ва ман истиғфор кунам аз он чаҳ рафтааст бар ман аз аҷноси офату астҳонти мъомлт ва истионат хоҳам аз худованди табораку таъолӣ то зоҳиру ботини маро аз офот пок гирданд ва васият кунам туроу хонандагони ин китобро ба риояти аҳкоми ин китоб . Ва биллоҳи алъўну алтўФиқу алҷмъи волтФриқу ҳсбнои аллоҳу нъми алрФиқ . Ва слии аллоҳи алии Муҳамаду ?алаи аҷмъину силами тслимои ксиро .

و من استغفار کنم از آن‌چه رفته است بر من از اجناس آفت و استهانت معاملت و استعانت خواهم از خداوند تبارک و تعالی تا ظاهر و باطن مرا از آفات پاک گرداند و وصیت کنم تو را و خوانندگان این کتاب را به رعایت احکام این کتاب. و باللّهِ العونُ و التوفیقُ و الجمعُ والتَّفریقُ و حسبنا اللّهُ و نِعمَ الرّفیقُ. و صلّی اللّه علی محمّد و آله اجمعین و سلّم تسلیماً کثیراً.