Иди қурбон буд эй лаъибати шӯхи сипаҳӣ

عید قربان بود ای لعبت شوخ سپهی

Рости хез аз паии эҳрому бунаи каҷи каллаӣ

راست خیز از پی احرام و بنه کج کلهی

Вази сафо ҳар вела омӯз бидон сарви сеӣ

وز صفا هروله آموز بدان سرو سهی

Рухи фурӯи сои бҳҷри тобрӣ аз ваии сияҳӣ

رخ فرو سا به حجر تا بری از وی سیهی

Аикаҳи баради азкФи мо сабри ту мифтоҳи фараҷ

ای که برد از کف ما صبر تو مفتاح فرج

Бтўлои ту рстими зтклиФу ҳарҷ

به تولای تو رستیم ز تکلیف و هرج

Ҳоҷёнрои бпрстидни байт аз ту ҳуҷаҷ

حاجیان را به پرستیدن بیت از تو حجج

Кас маносик нашносад зтўи имсоли бҳҷ

کس مناسک نشناسد ز تو امسال به حج

Амали ҳалқаи мо бо ту зҳирти такбир

عمل حلقهٔ ما با تو ز حیرت تکبیر

Даст дар ҳалқа задани ҳак шуда аз лавҳи замир

دست در حلقه زدن حک شده از لوح ضمیر

Ҳалқа вааш бесару поӣиму сарои пои тақсир

حلقه‌وش بی‌سر و پاییم و سراپا تقصیر

Ҳалқи халқӣ чу дар он ҳалқаи мўисти асир

حلق خلقی چو در آن حلقه موی است اسیر

Тифлӣ ва бо тўкаҳ фармуд биё ҳар вела кун

طفلی و با تو که فرمود بیا هروله کن

Нест ҳаҷи воҷибат аз шайх бирав масаъла кун

نیست حج واجبت از شیخ برو مسئله کن

ё змои даври шӯу таии чунин марҳала кун

یا ز ما دور شو و طی چنین مرحله کن

Аз рухии офати ҳаҷи раҳми барин қофила кун

از رخی آفت حج رحم بر این قافله کن

Бар чаҳ мазҳаби ту магари муътақид эй нӯши лабӣ

بر چه مذهب تو مگر معتقد ای نوش‌لبی

КоФти аҳли манӣ зони ҳаракоти аҷабӣ

کآفت اهل منی زآن حرکات عجبی

Масти андари Арафоти азбти бинти алънбӣ

مست اندر عرفات از بط بنت‌العنبی

Азъҷм даст кашида паии қатли арабӣ

از عجم دست کشیده پی قتل عربی

Ишқи лабҳои ту бозор тазаккур шаканд

عشق لب‌های تو بازار تذکر شکند

Нози ҳасанати дили моро бтсўр шаканд

ناز حسنت دل ما را به تصور شکند

Тавбаро ғамзаи ?ут аз рӯй таҳаввур шаканд

توبه را غمزه‌ات از روی تهور شکند

Даст ҷамол фитад гардан уштур шаканд

دست جمّال فتد گردن اشتر شکند

Фирқа бар сари васли ту баҳам дар ҷадаланд

فرقه‌ای بر سر وصل تو به هم در جدلند

Ҷўқаҳ аз ғам ҳиҷрат бахем мътзлнд

جوقه‌ای از غم هجرت به خیم معتزلند

Дар бар маҳмилат аҳрор бирақс ҷамаланд

در بر محملت احرار به رقص جملند

Қавмии онсони бтмошои рахти мштғлнд

قومی آن سان به تماشای رخت مشتغلند

Бунае тарки писари хирқаи тдлиси баҷо

بنه ای ترک پسر خرقه تدلیس به جا

Зоҳдонрои бадал аз шоҳидӣ андоз Фҷо

زاهدان را به دل از شاهدی انداز فجا

Хавфи ушшоқ бадал кун зтрқси барҷо

خوف عشاق به دل کن ز ترقص بر جا

Тўкҷои зуҳди куҷои сбҳаҳу дастори куҷо

تو کجا زهد کجا سبحه و دستار کجا

Ҳамли ҷамалӣ ки буд ҳўдҷт эй мояи ноз

حمل جملی که بود هودجت ای مایهٔ ناز

На аҷаб аз тараб ояд агар андари парвоз

نه عجب از طرب آید اگر اندر پرواز

Вале ин пеша бисӯзу мӣӣ андеша бисоз ( ? )

ولی این پیشه بسوز و میی اندیشه بساز (؟)

Такяи гуҳ чун кунӣ аз хори муғелони ҳиҷоз

تکیه‌گه چون کنی از خار مغیلان حجاز

Азтўи зебад ки бадуш афканӣ аз зулфи каманд

از تو زیبد که به دوش افکنی از زلف کمند

Хосса акнӯн ки ҷҳондаҳи бҷҳони иди саманд

خاصه اکنون که جهانده به جهان عید سمند

Хез ва аз чеҳраи ситони боҷи зтркони Хуҷанд

خیز و از چهره ستان باج ز ترکان خجند

Қиблаи худ биҷуз аз дарга осиф мапаснд

قبلهٔ خود به جز از درگه آصف مپسند

Он взирикаҳи бшаҳи басти дил ва аз худ раст

آن وزیری که به شه بست دل و از خود رست

Камарашро малики андари саъди алмаликии баст

کمرش را ملک اندر سعد الملکی بست

Зулм бархест закияон чу вай азъдл нишаст

ظلم برخاست ز کیهان چو وی از عدل نشست

То ки барадаст вазорат қалам оварад бадаст

تا که بر دست وزارت قلم آورد به دست

Кори офоқи ривоҷи азҳмм кофӣ дод

کار آفاق رواج از همم کافی داد

Назми ҷумҳӯри бпрдонӣ ва кам лофӣ дод

نظمِ جمهور به پُردانی و کم‌لافی داد

Дард ҳар ноҳияро доруии бас шоФӣ дод

درد هر ناحیه را داروی بس شافی داد

Иззаташи ҳақи зброзндаҳи дил софӣ дод

عزتش حق ز برازنده دل صافی داد

Аикаҳи ҳукми ту чу тақдири равони броФлок

ای که حکم تو چو تقدیر روان بر افلاک

Гавҳарати ҷуръаи каш аз муваҷҷаҳи баҳри лўлок

گوهرت جرعه‌کش از موجهٔ بحر لولاک

Ранҷа дар паҳнаи қудрати қадами астдрок

رنجه در پهنهٔ قدرت قدم استدراک

Шарфаи қасри ҷалоли ту фаротари зи смок

شرفهٔ قصر جلال تو فراتر ز سماک

Ҳарчӣ калак ту нагорд зи ршоқти аФсҳ

هرچه کلک تو نگارد ز رشاقت افصح

Зада ақволи ту аз хмкдаҳи ваҳии қадаҳ

زده اقوال تو از خُمکدهٔ وحی قدح

Гетии андари змнти мубашшир аз қади аФлҳ

گیتی اندر زمنت مبشر از قد افلح

Дӯстонро ки буд аз дараҷоти ту фараҳ

دوستان را که بود از درجات تو فرح

ОсФои хотири Ҷайҳуни зи толами Фрсўд

آصفا خاطر جیحون ز تالم فرسود

Гарчи ағлаби зи атоят бтнъм осуд

گرچه اغلب ز عطایت به تنعم آسود

Чаҳ ғам ар маликати маврӯси марои хасми рабӯд

چه غم ار ملکت موروث مرا خصم ربود

Каз батули онкии худовандии Ҷайҳунаш буд

کز بتول آنکه خداوندی جیحونش بود

Одамии зодагар аз қарз баровардӣ дам

آدمیزاده گر از قرض برآوردی دم

Инак офоқи бзири дами ман гаштии гум

اینک آفاق به زیر دم من گشتی گم

Вале аз шарми ту хомӯшаму хӯни хур чун хам

ولی از شرم تو خاموشم و خون‌خور چون خم

Гар расидами барӣ ва руста шудам зини мардум

گر رسیدم بری و رسته شدم زین مردم

То фалак давр занад яксараи даврони ту бод

تا فلک دور زند یکسره دوران تو باد

То буд кайвони чӯбаки зани айвони ту бод

تا بود کیوان چوبک‌زن ایوان تو باد

То чамади меҳр чу гӯи дрхми чавгони тўбод

تا چمد مهر چو گو در خم چوگان تو باد

Ҷони аҳбоб хусусан ман қурбони тўбод

جان احباب خصوصا من قربان تو باد