Шавол раседу маи рӯза бсФр шуд

شوال رسید و مه روزه به سفر شد

Ҷои ман азу то бсФр шуд ба сқр шуд

جای من از او تا به سفر شد به سقر شد

Дар язди з бе бодгими умр ҳадар шуд

در یزد ز بی‌بادگی‌ام عمر هدر شد

Зини мӯтинами авқоти бнФрин падар шуд

زین موطنم اوقات به نفرین پدر شد

Танҳо на ҳаминам рамазон бе май сршд

تنها نه همینم رمضان بی می سر شد

Каз бими амирами ҳамаи моҳии рамазон буд

کز بیم امیرم همه ماهی رمضان بود

Онам ки биҷузи сӯй меноб нарафтам

آنم که به جز سوی می ناب نرفتم

Ончиз шудам маст аз ӯ об нарафтам ( ? )

آن چیز شدم مست از او آب نرفتم (؟)

То шаб наздам як дўсаҳи бт хоб нарафтам

تا شب نزدم یک دو سه بط خواب نرفتم

Ҳам хоби биҷуз бобат ноёб нарафтам

هم خواب به جز بابت نایاب نرفتم

Бе май аташ ар кишти пай об нарафтам

بی می عطش ار کُشت پی آب نرفتم

Май қӯти ҷон ва каз кам қӯти равон буд

می قوت جان و کز کم قوت روان بود

Схто ки безади омадаму шоҳид ва ме нест

سختا که به یزد آمدم و شاهد و می نیست

Зон сахттар ин ғам ки марои пой барӣ нест

زآن سخت‌تر این غم که مرا پای بری نیست

Ин малик дурӯғаст худ аз давра кӣ нест

این ملک دروغ است خود از دورهٔ کی نیست

Шаҳрӣ ки дар ӯ майкадаи неи дохил шайъ нест

شهری که در او میکده نی داخل شی نیست

Имрӯз агар нақл ва майу барбат ва не нест

امروز اگر نقل و می و بربط و نی نیست

Ин кайфари он коинҳмаҳ бе ҳади вкрон буд

این کیفر آن کاین همه بی حد و کران بود

эй тарк бигӯ чораам андар пай ме чист

ای ترک بگو چاره‌ام اندر پی می چیست

Хоҳам ки марӣзи уфтаму тадбири ҷуз ин нест

خواهم که مریض افتم و تدبیر جز این نیست

Онгоҳи бубинем ки доранда ме кист

آن گاه ببینیم که دارندهٔ می کیست

Бигрифта ки бемораму нӯшам ки мдоўист

بگرفته که بیمارم و نوشم که مداوی‌ست

Ман ростӣ онаст ки бе менакунам зист

من راستی آن است که بی می نکنم زیست

То ҳаст чунин бошад ва то буд чунон буд

تا هست چنین باشد و تا بود چنان بود

Оўх ки змири аҷали он асли шаҳомат

آوخ که ز میر اجل آن اصل شهامت

Назмӣ на ки мебитавон хӯрд саломат

نظمی نه که می بتوان خورد سلامت

ё исми даво бояд ё тарки иқомат

یا اسم دوا باید یا ترک اقامت

Вай ҳам бишносад ҳамаи қисмаши бъломт

وی هم بشناسد همه قسمش به علامت

Ин ҳуш ва фаросат набӯд ғайрикаромат

این هوش و فراست نبود غیر کرامت

Зеро ки баҳраи раҳ ки шудам огаҳ аз он буд

زیرا که به ره که شدم آگه از آن بود

Яздӣаст ки аз нони кас агар васф баён кард

یزدی‌ست که از نان کس اگر وصف بیان کرد

Хӯрданд забонаш ки бидон васф занон кард

خوردند زبانش که بدان وصف زنان کرد

Мейр омад ва зад иктнаҳи салб ҳаяҷон кард

میر آمد و زد یک‌تنه سلب هیجان کرد

Кишвари ҳамеи обод ба лашкар натавон кард

کشور همی آباد به لشکر نتوان کرد

Эҳёии дили халқи бтдбир ва лисон кард

احیای دل خلق به تدبیر و لسان کرد

Венаи Корина дар қувваи шамшеру синон буд

وین کار نه در قوهٔ شمشیر و سنان بود

эй қутби замин эй фалаки алотлси эҳсон

ای قطب زمین ای فلک الاطلس احسان

эй сӯрати доноӣӣ вае маънии инсон

ای صورت دانایی و ای معنی انسان

Ҳар мушкилӣ аз фикрати наққоди ту осон

هر مشکلی از فکرت نقاد تو آسان

Донеи зи ҷаллодти қулалу вдои яксон

دانی ز جلادت قلل و وادی یکسان

Гар чарх кашад кӣна нагардӣ ту ҳаросон

گر چرخ کشد کینه نگردی تو هراسان

Ореи ҳунараш пеш нарафт онкии ҷбон буд

آری هنرش پیش نرفت آنکه جبان بود