Ҳам донаи умед ба хирман монад
هم دانهٔ امید به خرمن ماند
Ҳам боғу сарой бе ту ва ман монад
هم باغ و سرای بی تو و من ماند
Симу зари хеш аз дарме то ба ҷӯй
سیم و زر خویش از درمی تا به جوی
Бо дӯст бихӯр гарна ба душман монад
با دوست بخور گرنه به دشمن ماند