Бар санг задам дӯши сабуии кошӣ ,

بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی

Сармаст бидам чу кардам ин авбошӣ ;

سرمست بُدَم چو کردم این اوباشی

Бо ман ба забон ҳол мегуфт сабу :

با من به زبانِ حال می‌گفت سبو:

Ман чун ту бидам , ту низ чун ман бошӣ !

من چون تو بُدَم، تو نیز چون من باشی!