Саҷда кард ва гуфт к-эии донои сӯз
سجده کرد و گفت کای دانای سوز
Дар дил Довӯд андоз он фурӯз
در دل داود انداز آن فروز
Дар дилаш на ончи ту андари дилам
در دلش نِه آنچ تو اندر دلم
Андари афкандии броз эй мФзлм
اندر افکندی بهراز ای مفضلم
Ин бигуфту гиря дар шудҳои ҳои
این بگفت و گریه در شد های های
То дили Довӯд берун шуд зи ҷой
تا دل داود بیرون شد ز جای
Гуфт ҳин имрӯз эй хоҳони гов
گفت هین امروز ای خواهان گاو
Муҳлатами даҳ венаи даъовиро маков
مهلتم ده وین دعاوی را مکاو
То рӯми ман сӯии хилват дар намоз
تا روم من سوی خلوت در نماز
Пурсами ин аҳвол аз донои роз
پرسم این احوال از دانای راز
Хуй дорам дар намози ин илтифот
خوی دارم در نماز این التفات
Маънии қурраи Айнии фии алслўаҳ
معنی قرة عینی فی الصلوة
Равзан ҷонам кушодаст аз сафо
روزن جانم گشادست از صفا
намерасад бе воситаи номаи худо
میرسد بی واسطه نامهٔ خدا
Номау борону нур аз равзанам
نامه و باران و نور از روزنم
намефитад дар хонаам аз маъданам
میفتد در خانهام از معدنم
Дӯзахаст он хонаи кон бе равзанаст
دوزخست آن خانه کان بی روزنست
Асли дайн эй банда равзан карданаст
اصل دین ای بنده روزن کردنست
Теша ҳар бешае кам зани биё
تیشهٔ هر بیشهای کم زن بیا
Тешаи зан дар кандан равзани ?ҳулло
تیشه زن در کندن روزن هلا
ё наме доне ки нури офтоб
یا نمیدانی که نور آفتاب
Акс хуршед бурунаст аз ҳиҷоб
عکس خورشید برونست از حجاب
Нури ин доне ки ҳайвон дид ҳам
نور این دانی که حیوان دید هم
Пас чаҳ крмно буд бар одамам
پس چه کرمنا بود بر آدمم
Ман чу хуршедами даруни нури ғарқ
من چو خورشیدم درون نور غرق
наменадонам кард хеш аз нури фарқ
میندانم کرد خویش از نور فرق
Рафтанами сӯии намоз ва он хало
رفتنم سوی نماز و آن خلا
Баҳр таълимаст раҳи мари халқ ро
بهر تعلیمست ره مر خلق را
Кажи нуҳум то рост гардад ин ҷаҳон
کژ نهم تا راست گردد این جهان
Ҳарби худъаи ин буд эй паҳлавон
حرب خدعه این بود ای پهلوان
Нест дастурӣ вагар на рехтӣ
نیست دستوری و گر نه ریختی
Гирд аз дарёӣ роз ангехтӣ
گرد از دریای راز انگیختی
Ҳамчунин Довӯд мегуфт ин нсқ
همچنین داود میگفت این نسق
Хости гаштани ақли халқони мҳтрқ
خواست گشتن عقل خلقان محترق
Пас гиребонаш кашид аз пас яке
پس گریبانش کشید از پس یکی
Ки надорам дар якеаш шаккӣ
که ندارم در یکییاش شکی
Бо худ омад гуфтро кӯтоҳ кард
با خود آمد گفت را کوتاه کرد
Лаб бибасту азм хилватгоҳ кард
لب ببست و عزم خلوتگاه کرد