эй зиё алҳақ ҳисоми аддӣни тӯй

ای ضیاء الحق حسام الدین توی

Ки гузашт аз ма ба нурати маснавӣ

که گذشت از مه به نورت مثنوی

Ҳиммати олии ту эй мртҷо

همت عالی تو ای مرتجا

намекашад инро худо донад куҷо

می‌کشد این را خدا داند کجا

Гардани ин маснавиро баста Эй

گردن این مثنوی را بسته‌ای

Май кашии он сӯй ки дониста Эй

می‌کشی آن سوی که دانسته‌ای

Маснавии пӯёни кушандаи нопадид

مثنوی پویان کشنده ناپدید

Нопадид аз ҷоҳилӣ каш нест дид

ناپدید از جاهلی کش نیست دید

Маснавиро чун ту мабда бӯда Эй

مثنوی را چون تو مبدا بوده‌ای

Гар фузун гардад туаш афзӯда Эй

گر فزون گردد توش افزوده‌ای

Чун чунин хоҳӣ худо хоҳад чунин

چون چنین خواهی خدا خواهد چنین

намедиҳад ҳақи орзӯии муттақин

می‌دهد حق آرزوی متقین

Кон ллаҳ бӯдае дар мо мзӣ

کان لله بوده‌ای در ما مضی

То ки кони аллоҳ пеш омад ҷазо

تا که کان الله پیش آمد جزا

Маснавӣ аз ту ҳазорон шукр дошт

مثنوی از تو هزاران شکر داشت

Дар дуоу шукри кафҳо бар фаррошат

در دعا و شکر کفها بر فراشت

Дар лабу кафши худои шукр ту дид

در لب و کفش خدا شکر تو دید

Фазл кард ва лутф фармуду мазид

فضل کرد و لطف فرمود و مزید

Зонк шокирро зиёдат ваъда аст

زانک شاکر را زیادت وعده است

Ончнонки қурби музд саҷда аст

آنچنانک قرب مزد سجده است

Гуфт восҷди воқтрби яздони мо

گفت واسجد واقترب یزدان ما

Қурб ҷон шуд саҷдаи абадони мо

قرب جان شد سجده ابدان ما

Гар зиёдат мешавад зини рӯ буд

گر زیادت می‌شود زین رو بوَد

На аз барои Буш ваҳоиу ҳў буд

نه از برای بَوش و های و هو بوَد

Бо ту мо чун руз ба тобистон хушем

با تو ما چون رز به تابستان خوشیم

Ҳукми дорӣ ҳин бикаш то май кашем

حکم داری هین بکش تا می‌کشیم

Хуш бикаш ин корвонро то ба ҳаҷ

خوش بکش این کاروان را تا به حج

эй амири сабри мифтоҳи алФрҷ

ای امیر صبر مفتاح الفرج

Ҳаҷи зиёрат кардани хона буд

حج زیارت کردن خانه بود

Ҳаҷи раби албити мардона буд

حج رب البیت مردانه بود

Зон зё гуфтам ҳисоми аддӣни туро

زان ضیا گفتم حسام‌الدین ترا

Ки ту хуршедӣ ва ин ду васфҳо

که تو خورشیدی و این دو وصفها

Кини ҳисом ва ин зё якеаст ҳин

کین حسام و این ضیا یکیست هین

Теғи хуршед аз зё бошад яқин

تیغ خورشید از ضیا باشد یقین

Нур аз он моҳ бошад венаи зё

نور از آن ماه باشد وین ضیا

Он хуршеди ин фурӯ хон аз набо

آن خورشید این فرو خوان از نبا

Шамсро қуръон зё хонд эй падар

شمس را قرآن ضیا خواند ای پدر

Ва он қамарро нур хонд инро нигар

و آن قمر را نور خواند این را نگر

Шамс чун олӣ тар омад худ зи моҳ

شمس چون عالی‌تر آمد خود ز ماه

Пас зё аз нури афзӯни дон ба ҷоҳ

پس ضیا از نور افزون دان به جاه

Баси каси андари нури ма мнҳҷ надид

بس کس اندر نور مه منهج ندید

Чун баромади офтоб он шуд падед

چون برآمد آفتاب آن شد پدید

Офтоби аъўозро комил намӯд

آفتاب اعواض را کامل نمود

Лоҷарами бозорҳо дар рӯз буд

لاجرم بازارها در روز بود

То ки қалбу нақд нек ояд падед

تا که قلب و نقد نیک آید پدید

То буд аз ғабн ва аз ҳилаи баъӣд

تا بود از غبن و از حیله بعید

То ки нураш комил омад дар замин

تا که نورش کامل آمد در زمین

Тоҷиронро раҳмаи ллъолмин

تاجران را رحمة للعالمین

Лек бар қуллоби мбғўзсту сахт

لیک بر قلاب مبغوضست و سخت

Зонк азу шуд косад ӯро нақду рахт

زانک ازو شد کاسد او را نقد و رخت

Пас аду ҷон саррофаст қалб

پس عدو جان صرافست قلب

Душмани дарвеш кӣ буд ғайри клб

دشمن درویش کی بود غیر کلب

Анбиё бо душманон бар ме тананд

انبیا با دشمنان بر می‌تنند

Пас млоики раб силам ме зананд

پس ملایک رب سلم می‌زنند

Кини чароғиро ки ҳаст ӯ нури кор

کین چراغی را که هست او نور کار

Аз пуф ва дамҳои дуздони даври дор

از پف و دمهای دزدان دور دار

Дузд ва қуллобаст хасми нури бас

دزد و قلابست خصم نور بس

Зини ду эй фарёдраси фарёди рас

زین دو ای فریادرس فریاد رس

Равшанӣ бар дафтар чорам бирез

روشنی بر دفتر چارم بریز

КоФтоб аз чарх чорам кард хез

کآفتاب از چرخ چارم کرد خیز

Ҳин зи чорами нури даҳ хўршидўор

هین ز چارم نور ده خورشیدوار

То битобад бар билод ва бар диёр

تا بتابد بر بلاد و بر دیار

Ҳар каш афсона бихонад афсона аст

هر کش افسانه بخواند افسانه است

Вонк дидаш нақди худ мардона аст

وآنک دیدش نقد خود مردانه است

Об ниласт ва ба қибтӣ хӯн намӯд

آب نیلست و به قبطی خون نمود

Қавми Мӯсоро на хӯни бади об буд

قوم موسی را نه خون بد آب بود

Душмани ин ҳарфи ин дам дар назар

دشمن این حرف این دم در نظر

Шуд ммсли сарнигӯни андари сқр

شد ممثل سرنگون اندر سقر

эй зиё алҳақ ту дидӣ ҳол ӯ

ای ضیاء الحق تو دیدی حال او

Ҳақ намаваддат посухи афъол ӯ

حق نمودت پاسخ افعال او

Дидаи ғайбат чу ғайбаст Авестоад

دیدهٔ غیبت چو غیبست اوستاد

Кам мабодои зини ҷаҳон ин дид ва дод

کم مبادا زین جهان این دید و داد

Ин ҳикоятро ки нақди вақти мост

این حکایت را که نقد وقت ماست

Гар тамомаш мекунӣ ӣнҷо равост

گر تمامش می‌کنی اینجا رواست

Нокасонро тарк кун баҳри касон

ناکسان را ترک کن بهر کسان

Қиссаро поён бару мухлиси расон

قصه را پایان بر و مخلص رسان

Ин ҳикоят гар нашуд онҷои тамом

این حکایت گر نشد آنجا تمام

Чорумин ҷилдаст Ораш дар низом

چارمین جلدست آرش در نظام