эй ишқ ки крдстии ту зеру зибри хобам

ای عشق که کردستی تو زیر و زبر خوابم

То ғарқа шудаи сет аз ту дар хӯни ҷигари хобам

تا غرقه شده‌ست از تو در خون جگر خوابم

Аз кони шукр ҷустани андари шаби обистан

از کان شکر جستن اندر شب آبستن

Бгдохт дар андеша монанди шукри хобам

بگداخت در اندیشه مانند شکر خوابم

Бе лутфи висол ӯ гаштам чу ҳилол ӯ

بی‌لطف وصال او گشتم چو هلال او

То шаби набарди ҳаргиз дар даври қамари хобам

تا شب نبرد هرگز در دور قمر خوابم

Чун шаби бишавади торӣ бо ин ҳамаи бедорӣ

چون شب بشود تاری با این همه بیداری

Бо ишқ ҳаме гӯям к-эии ишқи бабри хобам

با عشق همی‌گویم کای عشق ببر خوابم

Чун хоб маро бинад бигурезад ва биншинад

چون خواب مرا بیند بگریزد و بنشیند

Аз ман баравад ояд дар шахс дигар хобам

از من برود آید در شخص دگر خوابم

Ёрон ки чаҳ ёридм танҳо мгзоридм

یاران که چه یاریدم تنها مگذاریدم

Чун ишқи малики бардаи сет аз чашми башари хобам

چون عشق ملک برده‌ست از چشم بشر خوابم

Биншин агарӣ ошиқ то субҳдами содиқ

بنشین اگری عاشق تا صبحدم صادق

Бо ман ки намеояд то субҳу саҳари хобам

با من که نمی‌آید تا صبح و سحر خوابم

Хониш
ғзл шморҳ 1444 — ъндлӣб