Агар сармаст агар махмур бошам

اگر سرمست اگر مخمور باشم

Мҳл каз маҷлиси ту давр бошам

مهل کز مجلس تو دور باشم

Рухам аз қиблаи ҷон нур гирад

رخم از قبلهٔ جان نور گیرد

Чу бо ёди ту андар гӯр бошам

چو با یاد تو اندر گور باشم

Қарорам кӣ буд худ дар так гӯр

قرارم کی بود خود در تک گور

Чу бар дамгоҳи нафх сувар бошам

چو بر دمگاه نفخ صور باشم

Сад аФснтину доруҳои нофеъ

صد افسنتین و دارو‌های نافع

Тӯии ҷонро чу ман ранҷур бошам

توی جان را چو من رنجور باشم

Шавам ширини зи лутфи гавҳари ту

شوم شیرین ز لطف گوهر تو

Агар чун баҳри талх ва шӯр бошам

اگر چون بحر تلخ و شور باشم

Агар ғами ҳамчуи шаб олам бигирад

اگر غم همچو شب عالم بگیرد

Бро эй субҳ то Мансур бошам

برآ ای صبح تا منصور باشم

Тӯии рӯз ва манам астораҳи рӯз

توی روز و منم استارهٔ روز

Аҷаб набӯд агар машҳур бошам

عجب نبود اگر مشهور باشم

Ба ман шод над ҷумлаи рўзҷўён

به من شاد‌ند جمله روزجویان

Чу пеши оҳанг чун ту нур бошам

چو پیش آهنگ چون تو نور باشم

Марои махмур май дорӣ на аз бухл

مرا مخمور می‌داری نه از بخل

Вале то сокин ва мастур бошам

ولی تا ساکن و مستور باشم

Бидон мастур май дорӣ чу ҳутам

بدان مستور می‌داری چو حوتم

Ки то аз ақрабат маҳҷӯр бошам

که تا از عقربت مهجور باشم

Чаҳ ғам дорам зи неши ақраб эй моҳ

چه غم دارم ز نیش عقرب ای ماه

Чу ғарқи шаҳд чун занбӯр бошам

چو غرق شهد چون زنبور باشم

Хамаш кардам валикин ишқ хоҳад

خمش کردم ولیکن عشق خواهد

Ки пеши захмааш танбур бошам

که پیش زخمه‌اش تنبور باشم