Атинокми атинокми Фҳиўнои нҳиикм

اتیناکم اتیناکم فحیونا نحییکم

Ва луи локаму лқёкми лмои кнои бўдоикм

و لو لاکم و لقیاکم لما کنا بودایکم

Дхлнои доркми скрии Фшкрои рбнои шкро

دخلنا دارکم سکری فشکرا ربنا شکرا

Зкртми ъҳднои зкроу нодонои мнодикм

ذکرتم عهدنا ذکرا و نادانا منادیکم

Хрҷнои ман қрии алўодии дхлнои алқср ё ҳодӣ

خرجنا من قری الوادی دخلنا القصر یا حادی

ТўоФитми бмиъодӣу боҳи алроҳи соқикм

توافیتم بمیعادی و باح الراح ساقیکم

ФохФи алқсри лои тбдӣ ва ман исӣлки лои тҳдӣ

فاخف القصر لا تبدی و من یسئلک لا تهدی

?фонати алғўсу алмҷдии азои ноҷаии мноҷикм

فانت الغوث و المجدی اذا ناجی مناجیکم

Ва тсқиноу тшФино ва мисли алсри тхФино

و تسقینا و تشفینا و مثل السر تخفینا

Ва ҳозои каллаи фазли Фонои лои нкоФикм

و هذا کله فضل فانا لا نکافیکم

Хониш
ғзл шморҳ 1779 — ъндлӣб