Нак баҳорон шуд сало эй лўлён

نک بهاران شد صلا ای لولیان

Бонг ноӣу сабзау оби равон

بانگ نای و سبزه و آب روان

Лўлён аз шаҳри тан берун шавед

لولیان از شهر تن بیرون شوید

Лўлёнро кӣ пазиради хону мон

لولیان را کی پذیرد خان و مان

Дигарон бурданди ҳасрати зини ҷаҳон

دیگران بردند حسرت زین جهان

Ҳасратӣ бунаем дар ҷони ҷаҳон

حسرتی بنهیم در جان جهان

Бо ҷаҳон бе вафои мо он кунем

با جهان بی‌وفا ما آن کنیم

Ҳарч ӯ карда сет бо он дигарон

هرچ او کرده‌ست با آن دیگران

То ҳариф худ бибинад ӯ яке

تا حریف خود ببیند او یکی

Имтиҳон ӯ биёбад имтиҳон

امتحان او بیابد امتحان

Не ғалат гуфтам ҷаҳон чун ошиқ аст

نی غلط گفتم جهان چون عاشق است

ӯ ба ҷон ҷӯяд ҷафои некӯон

او به جان جوید جفای نیکوان

Ҷони ошиқи зинда аз ҷавр ва ҷафост

جان عاشق زنده از جور و جفاست

эй мусулмони ҷон киро дорад зиён

ای مسلمان جان که را دارد زیان

Роҳи саҳроро фурӯбаст ин сухан

راه صحرا را فروبست این سخن

Кас наҷуед роҳи саҳроро даҳон

کس نجوید راه صحرا را دهان

Ту бигӯ дорад даҳони танги ёр

تو بگو دارد دهان تنگ یار

Бо лаби бастаи кушод бе карон

با لب بسته گشاد بی‌کران

Ҳар ки бар ваии он лабон саҳро нашуд

هر که بر وی آن لبان صحرا نشد

ӯ на саҳро донаду неи ошён

او نه صحرا داند و نی آشیان

Ҳар ки бар вай зон қамар нурӣ натофт

هر که بر وی زان قمر نوری نتافت

ӯ чаҳ бинад аз замину осмон

او چه بیند از زمین و آسمان

Ҳар касеро кин ғазал саҳро шавад

هر کسی را کاین غزل صحرا شود

Айш бинад зон сӯии куну макон

عیش بیند زان سوی کون و مکان