Чист ки ҳар дамӣ чунин мекашадам ба сӯй ӯ

چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی او

Анбари неу машки неи буи вайаст буи ӯ

عنبر نی و مشک نی بوی وی است بوی او

Силсила Эйаст бе баҳои душмани ҷумлаи тавба ҳо

سلسله‌ای است بی‌بها دشمن جمله توبه‌ها

Тавбаи шикасти ман кӣми санги ману сабуӣ ӯ

توبه شکست من کیم سنگ من و سبوی او

Тавбаи шикаст ӯ басии тавба ва ин чунин касе

توبه شکست او بسی توبه و این چنین کسی

Пардаи дарӣу дилбарии хуй вайаст хуй ӯ

پرده دری و دلبری خوی وی است خوی او

Тавба ӣ ман барои ӯ тавбаи шикани ҳавоӣ ӯ

توبه‌ی من برای او توبه‌شکن هوای او

Тавбаи ман гуноҳи ман сӯхтаи пеш рӯй ӯ

توبه من گناه من سوخته پیش روی او

Шоху дарахти ақл ва ҷон нест магар ба боғ ӯ

شاخ و درخت عقل و جان نیست مگر به باغ او

Оби ҳаёт ҷовдон нест магар ба ҷӯй ӯ

آب حیات جاودان نیست مگر به جوی او

Ишқу нишоти густарӣ бо майу ратли соғарӣ

عشق و نشاط گستری با می و رطلِ ساغری

намерасад аз канорҳо ғулғул ваҳои ҳўӣ ӯ

می‌رسد از کنارها غلغل و های هوی او

Мард ки худписанд шуд ҳамчуи каду баланд шуд

مرد که خودپسند شد همچو کدو بلند شد

То нашавад зи худ тиҳӣ пар нашавад кадуӣ ӯ

تا نشود ز خود تهی پر نشود کدوی او

Соя ки боз мешавад ҷамъ ва дароз ме шавад

سایه که باز می‌شود جمع و دراز می‌شود

Ҳаст зи офтоби ҷони қӯти ҷусту ҷӯй ӯ

هست ز آفتاب جان قوت جست و جوی او

Соя вайасту нур ӯ ҷамъ вайасту давр ӯ

سایه وی است و نور او جمع وی است و دور او

Нури зи акс рӯй ӯ сояи зи акси мӯӣ ӯ

نور ز عکس روی او سایه ز عکس موی او

эй мау офтоби ҷони парда дарӣ макун аён

ای مه و آفتاب جان پرده دری مکن عیان

То зи фалаки Фрўдрди парда ӣ ҳафт тӯй ӯ

تا ز فلک فرودَرَد پرده‌ی هفت تویِ او

Чист даруни ҷайби ман ҷузи ту ва ман ҳиҷоби ман

چیست درون جَیب من جز تو و من حجاب من

эй ман ва ту фано шудаи пеши бақои ӯй ӯ

ای من و تو فنا شده پیش بقای اویِ او

Хониш
ғзл шморҳ 2147 — ълӣ осломӣ мзҳб
ғзл шморҳ 2147 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 2147 — фтонҳ сонъӣ