Бинишаста ба гӯшае ду се масти таронаи гӯ
بنشسته به گوشهای دو سه مست ترانه گو
зи дилу ҷони латифтар шудаи меҳмони ъндаҳ
ز دل و جان لطیفتر شده مهمان عنده
зи тараб чун ҳашар шавад сарашон масттар шавад
ز طرب چون حشر شود سرشان مستتر شود
Фитад аз ҷангу арбадаи сари мисатони миёни кӯ
فتد از جنگ و عربده سر مستان میان کو
зи ашороти рӯҳашони зи сабоҳу сабӯҳашон
ز اشارات روحشان ز صباح و صبوحشان
Асал ва меравон шавад ба чапу рости ҷӯии ҷӯ
عسل و می روان شود به چپ و راست جوی جو
Нафасишони мъонқаҳи нафасишони муошақа
نفسیشان معانقه نفسیشان معاشقه
Нафасии саҷдаи тараби нафасии ҷанг ва гуфту гӯ
نفسی سجده طرب نفسی جنگ و گفت و گو
Нафасии ёри қндлби шаккарини шкрнсб
نفسی یار قندلب شکرین شکرنسب
Ба чунин ҳоли булъаҷаби ту аз эшон адаби мҷу
به چنین حال بوالعجب تو از ایشان ادب مجو
Ба худои хуби соқе ки вафодору боқӣӣ
به خدا خوب ساقیی که وفادار و باقیی
Ба ҳалимии гуноҳи ҷӯ ба табиати нишоти ху
به حلیمی گناه جو به طبیعت نشاط خو
Қадаҳии ду зи даст худ бидиҳ эй ҷон ба масти худ
قدحی دو ز دست خود بده ای جان به مست خود
Ҳилла то рози осмони шинавии ҷумлаи мӯ ба мӯ
هله تا راز آسمان شنوی جمله مو به مو
Ту бар ӯ рези ҷом май ки ҳиҷоб вайаст вай
تو بر او ریز جام می که حجاب وی است وی
Ҳилла то аз саодатати барраади ӯй ӯ з ӯ
هله تا از سعادتت برهد اوی او ز او
Чу хиради ғарқ бода шуд дар давлат кушода шуд
چو خرد غرق باده شد در دولت گشاده شد
Сар ҳар кӣса карам бигушоед ки анФқўо
سر هر کیسه کرم بگشاید که انفقوا
Бҳли он пӯсти мағзи байни санами хуби нағзи байн
بهل آن پوست، مغز بین صنم خوب نغز بین
Ҳилла бурдор абрро зи рухи моҳи ту ба ту
هله بردار ابر را ز رخ ماه تو به تو
Пас аз ин ҷумлаи об ҳо наравад ҷузи биҷавии мо
پس از این جمله آبها نرود جز بجوی ما
Ман сармаст май кашами зи фароташи сабуи сабу
من سرمست میکشم ز فراتش سبو سبو
Ману дилдори нозанини хушу сармаст ҳамчунин
من و دلدار نازنین خوش و سرمست همچنین
Ба гулистони ҷони равони зи гулистони рангу бӯ
به گلستان جان روان ز گلستان رنگ و بو
Назарӣ кун ба чашм ӯ ба ҷамолу кршм ӯ
نظری کن به چشم او به جمال و کرشم او
Назарӣ кун ба хол ӯ ба ҳақи суҳбат эй амӯ
نظری کن به خال او به حق صحبت ای عمو
Ту агар дар фараҳ нае ки ҳарифи қадаҳ на Эй
تو اگر در فرح نهای که حریف قدح نهای
Чаҳ баради Тифл аз лабаш чу буд масти лблбў
چه برد طفل از لبش چو بود مست لبلبو
Чу шудӣ муҳаррами фалаки сабк эй ёри бонамак
چو شدی محرم فلک سبک ای یار بانمک
Бингар зарраи зарраро зада зери бағали каду
بنگر ذره ذره را زده زیر بغل کدو
Чу туф офтоб зад раҳи заррот бе адад
چو تف آفتاب زد ره ذرات بیعدد
Бишкофед парда шан напазирад дигар руфӯ
بشکافید پرده شان نپذیرد دگر رفو
Ба лбонти з даст шуд сар ӯ боз маст шуд
به لبانت ز دست شد سر او باز مست شد
Занад ӯ бози ин замон чу кабӯтари бқўбқў
زند او باز این زمان چو کبوتر بقوبقو
Ту бхспӣу ишқу дили гузарон бе зи ғашу ғул
تو بخسپی و عشق و دل گذران بی ز غش و غل
зи раҳи хоб бар фалаки хушу сармасти ду ба ду
ز ره خواب بر فلک خوش و سرمست دو به دو
Бихӯранд аз нахайл ҷон ки надидаи сети инсу ҷон
بخورند از نخیل جان که ندیدهست انس و جان
Рутабу тмри нодарӣ ки нагунҷад дар ин гулӯ
رطب و تمر نادری که نگنجد در این گلو
Ки абяти бмҳҷтӣ шрФо ъанд Сайидӣ
که ابیت بمهجتی شرفا عند سیدی
зи таому шароб ҳақ бихӯрам андари он ғулув
ز طعام و شراب حق بخورم اندر آن غلو
Ҳиллаи имшаб ба хонаи рӯ ки дил маст шуд гарав
هله امشب به خانه رو که دل مست شد گرو
Чу шавад рӯзи хуши биёи шинави инро тамоми ту
چو شود روز خوش بیا شنو این را تمام تو
Ту бигӯ боқии ғазал ки кунад дар ҳамаи амал
تو بگو باقی غزل که کند در همه عمل
Ки тӯии ишқу ишқро набӯд ҳеҷ каси аду
که توی عشق و عشق را نبود هیچ کس عدو
Ту бигӯ коби кавсарии хушу нӯшу муаттарӣ
تو بگو کآب کوثری خوش و نوش و معطری
Ҳамаро сабз кун трӣу з пажмурдагӣ башу
همه را سبز کن طری و ز پژمردگی بشو