Ёри мо дилдори мо , олами асрори мо
یار ما دلدار ما، عالم اسرار ما
Юсуфи дидори мо , равнақи бозори мо
یوسف دیدار ما، رونق بازار ما
Бар дами имсоли мо , ошиқ омад пори мо
بر دم امسال ما، عاشق آمد پار ما
МФлсоним ва туе , ганҷи мо динори мо
مفلسانیم و تویی، گنج ما دینار ما
Коҳлоним ва туе , ҳаҷи мо пайкори мо
کاهلانیم و تویی، حج ما پیکار ما
Хуфтагонем ва туе , давлати бедори мо
خفتگانیم و تویی، دولت بیدار ما
Хстгоним ва туе , марҳами бемори мо
خستگانیم و تویی، مرهم بیمار ما
Мо харобем ва туе , аз карами меъмори мо
ما خرابیم و تویی، از کرم معمار ما
Дӯш гуфтам ишқро : « эй шаҳи айёри мо
دوش گفتم عشق را: «ای شه عیار ما
Сари макаш мункир машав , бардае дастори мо »
سر مکش منکر مشو، بردهای دستار ما»
Пас ҷавобам дод ӯ : « каз туаст ин кори мо
پس جوابم داد او: «کز تو است این کار ما
Ҳар чаҳ гӯйии водҳд , чун садои кҳсори мо »
هر چه گویی وادهد، چون صدا کهسار ما»
Гуфтамаш : « худ мо кием , ин садои гуфтори мо
گفتمش: «خود ما کهیم، این صدا گفتار ما
Зонк киро ихтиёр , набӯд эй мухтори мо »
زانک کُه را اختیار، نبود ای مختار ما»
Гуфт : « бишинав авлои шамае зи асрори мо
گفت: «بشنو اولا شمهای ز اسرار ما
Ҳар сутурии лоғарӣ кӣ кашонад бори мо ? »
هر ستوری لاغری کی کشاند بار ما؟»
Гуфтамаш : « аз мо бабр , заҳмати ахбори мо
گفتمش: «از ما ببر, زحمت اخبار ما
Булбулӣ мастӣ бикун , ҳам зи бутемори мо
بلبلی مستی بکن، هم ز بوتیمار ما
« ҳастӣ ту фахри мо , ҳастӣ мо ори мо
«هستی تو فخر ما، هستی ما عار ما
« Аҳмаду садиқи байн , дар дил чун ғори мо »
«احمد و صدیق بین، در دل چون غار ما»
наменанӯшад ҳар меӣ масти дардии хори мо
می ننوشد هر میی مست دردی خوار ما
Хури зи даст шаҳ хӯрд мурғи хуши минқори мо
خور ز دست شه خورد مرغ خوش منقار ما
Чун бхспд дар лаҳад , қолаби мурдори мо
چون بخسپد در لحد، قالب مردار ما
Руста гардад зини қафас , тӯтии тайёри мо
رسته گردد زین قفس، طوطی طیار ما
Худ шиносади ҷои худ , мурғи зирксори мо
خود شناسد جای خود، مرغ زیرکسار ما
Баъди мо пайдо кунӣ , дар замини осори мо
بعد ما پیدا کنی، در زمین آثار ما
Гар ба бустон бе тӯйем , хор шуд гулзори мо
گر به بستان بیتوییم، خار شد گلزار ما
Вар ба зиндон бо тӯйем , гул бирӯяд хори мо
ور به زندان با توییم، گل بروید خار ما
Гар дар оташ бо тӯйем , нур гардад нори мо
گر در آتش با توییم، نور گردد نار ما
Вар ба ҷинат бе тӯйем , нор шуд анвори мо
ور به جنت بیتوییم، نار شد انوار ما
Аз ту шуд бози сипед , зоғи мо васор мо
از تو شد باز سپید، زاغ ما و سار ما
Бас кун ва дигар магӯ , кин буд гуфтори мо
بس کن و دیگر مگو، کاین بود گفتار ما