Хоҳии зи ҷунуни бӯеи бабрӣ

خواهی ز جنون بویی ببری

зи андеша ва ғам мебош барӣ

ز اندیشه و غم می‌باش بری

То танги дилӣ аз баҳри қабо

تا تنگ دلی از بهر قبا

Ҷонат накунад заррини камарӣ

جانت نکند زرین کمری

Кӣ ишқи туро муҳаррами шимурд

کی عشق تو را محرم شمرد

То ҳамчуи хасони зар май шимурӣ

تا همچو خسان زر می‌شمری

Фавқи ҳамае чун нури шӯй

فوق همه‌ای چون نور شوی

То нур нае дар зери дарӣ

تا نور نه‌ای در زیر دری

Ҳизум буд он чӯбӣ ки насӯхт

هیزم بود آن چوبی که نسوخت

Чун сӯхта шуд бошад шарарӣ

چون سوخته شد باشد شرری

Вонгаҳи шарараши во асл равад

وانگه شررش وا اصل رود

Ҳамчун шарари ҷони башарӣ

همچون شرر جان بشری

Серума буд он каз чашм ҷудост

سرمه بود آن کز چشم جداست

Дар чашм равад гардад назарӣ

در چشم رود گردد نظری

Як қатра буд дар абри гарон

یک قطره بود در ابر گران

Дар баҳр фитад ёбад гуҳарӣ

در بحر فتد یابد گهری

Хори сияҳии бад сӯхтанӣ

خار سیهی بد سوختنی

Гардиши гултар боди саҳарӣ

گردش گل تر باد سحری

Як луқмаи нон чун кӯфта шуд

یک لقمه نان چون کوفته شد

Ҷони гашт ва кунад нони ҷонварӣ

جان گشت و کند نان جانوری

Хӯни гашти ғизо дар пешаи варӣ

خون گشت غذا در پیشه وری

Он луқма кунад ҳам пешаи варӣ

آن لقمه کند هم پیشه وری

Гар зонк балои кӯбади дили ту

گر زانک بلا کوبد دل تو

Аз айн блонўшӣ бачарӣ

از عین بلانوشی بچری

Вар зонк аҷали кӯбади сари ту

ور زانک اجل کوبد سر تو

Донеи пас аз он ки ҷумлаи сиррӣ

دانی پس از آن که جمله سری

Дар байзаи тани мурғи аҷабӣ

در بیضه تن مرغ عجبی

Дар байзаи дарии з он ме напарӣ

در بیضه دری ز آن می‌نپری

Гар байзаи тан сӯрох шавад

گر بیضه تن سوراخ شود

Ҳам пар бизанӣ ҳам ҷони бабрӣ

هم پر بزنی هم جان ببری

Савдои сафар аз зикр буд

سودای سفر از ذکر بود

Аз зикр шавад мардуми сафарӣ

از ذکر شود مردم سفری

Ту дар ҳзрии венаи ваҳми сафар

تو در حضری وین وهم سفر

Пиндошт туаст аз бе ҳунарӣ

پنداشت توست از بی‌هنری

ё раби бурҳони зини ваҳми кажаш

یا رب برهان زین وهم کژش

Ту ваҳм наҳй дар деву парӣ

تو وهم نهی در دیو و پری

Чун дар ҳзрӣ барбанд даҳон

چون در حضری بربند دهان

Дар зикри Марв чун дар ҳзрӣ

در ذکر مرو چون در حضری