Ҳар куҷои буи худо ме ояд

هر کجا بوی خدا می‌آید

Халқи байн бесар ва по ме ояд

خلق بین بی‌سر و پا می‌آید

Зонк ҷонҳо ҳамаи ташнаи сет ба вай

زانک جان‌ها همه تشنه‌ست به وی

Ташнаро бонг саққо ме ояд

تشنه را بانگ سقا می‌آید

Ширхори карманду нигарон

شیرخوار کرمند و نگران

То ки модари з куҷо ме ояд

تا که مادر ز کجا می‌آید

Дар фироқанд ва ҳама мунтазиранд

در فراقند و همه منتظرند

Каз куҷои васл ва лақо ме ояд

کز کجا وصل و لقا می‌آید

Аз мусулмону ҷуҳуду тарсо

از مسلمان و جهود و ترسا

Ҳар саҳари бонг дуо ме ояд

هر سحر بانگ دعا می‌آید

Хунаки он ҳуш ки дар гӯши дилаш

خنک آن هوش که در گوش دلش

зи осмони бонг сало ме ояд

ز آسمان بانگ صلا می‌آید

Гӯши худро зи ҷафо пок кунед

گوش خود را ز جفا پاک کنید

Зонк бонгии з само ме ояд

زانک بانگی ز سما می‌آید

Гӯш олӯда нанӯшад он бонг

گوش آلوده ننوشد آن بانگ

Ҳар сазое ба сазо ме ояд

هر سزایی به سزا می‌آید

Чашм олӯда макун аз хаду хол

چشم آلوده مکن از خد و خال

Кони шаҳаншоҳ бақо ме ояд

کان شهنشاه بقا می‌آید

Вар шуд олӯда ба ашкаш май шӯй

ور شد آلوده به اشکش می‌شوی

Зонк аз он ашк даво ме ояд

زانک از آن اشک دوا می‌آید

Корвони шукр аз Миср расед

کاروان شکر از مصر رسید

Шарфаи гом ва даро ме ояд

شرفه گام و درا می‌آید

Ҳин хамаш каз паии боқии ғазал

هین خمش کز پی باقی غزل

Шоҳи гӯянда мо ме ояд

شاه گوینده ما می‌آید

Хониш
ғзл шморҳ 837 — ъндлӣб