Дили гардун халал кунад чу маи ту ниҳон шавад

دل گردون خلل کند چو مه تو نهان شود

Чу расад тири ғамзаи ?ути ҳамаи қадҳо камон шавад

چو رسد تیر غمزه‌ات همه قدها کمان شود

Чу ту дилдоре кунӣ ду ҷаҳони ҷумла дил шавад

چو تو دلداریی کنی دو جهان جمله دل شود

Дили мо чун ҷаҳон шавад ҳамаи дилҳо ҷаҳон шавад

دل ما چون جهان شود همه دل‌ها جهان شود

Фитад оташ дар ин фалак ки бинолад аз он малик

فتد آتش در این فلک که بنالد از آن ملک

Чу ғаму дӯди ошиқон ба сӯй осмон шавад

چو غم و دود عاشقان به سوی آسمان شود

Набӯд рашки ишқ ту биҷаҳад хӯни ошиқон

نبود رشک عشق تو بجهد خون عاشقان

Чу шафақ бар сари уфуқи ҳамаи гардун нишон шавад

چو شفق بر سر افق همه گردون نشان شود

Чаҳ замон бошад он замон ки билразад зи ту замин

چه زمان باشد آن زمان که بلرزد ز تو زمین

Чаҳ аҷаб бошад он макон чу макон ломакон шавад

چه عجب باشد آن مکان چو مکان لامکان شود

зи хаёлнигор ман чу бихандади баҳори ман

ز خیال نگار من چو بخندد بهار من

Рух ӯ голфашон шавад назарам гулистон шавад

رخ او گلفشان شود نظرم گلستان شود

БФшони гул ки гулшании ҳамаро чашми равшанӣ

بفشان گل که گلشنی همه را چشم روشنی

Ба карамгар назар кунӣ чаҳ шавад чаҳ зиён шавад

به کرم گر نظر کنی چه شود چه زیان شود

Хушам ар сар бидодаам чу дарахтон ба боди ман

خوشم ار سر بداده‌ام چو درختان به باد من

Ки ба боғи ҷамоли ту назарам боғбон шавад

که به باغ جمال تو نظرم باغبان شود

Чаҳ аҷабгар зи мастяти хрФ ва саргарон шавам

چه عجب گر ز مستیت خرف و سرگران شوم

Чу дарахтӣ ки мивааш бпзд саргарон шавад

چو درختی که میوه‌اش بپزد سرگران شود

Чу бунафша дўто шудам чу саман бевафо шудам

چو بنفشه دوتا شدم چو سمن بی‌وفا شدم

Ки дили лолаҳо сияҳи зи ғам арғавон шавад

که دل لاله‌ها سیه ز غم ارغوان شود

Рухи ёрам чу гулистони рухи зорам чу заъфарон

رخ یارم چو گلستان رخ زارم چو زعفران

Рух ӯ чун чунин буд рухи ошиқ чунон шавад

رخ او چون چنین بود رخ عاشق چنان شود

Ҳама наргис шавад рузони з пай дид гулистон

همه نرگس شود رزان ز پی دید گلستان

Гули ту баҳри бӯсааш ҳамаи шакл даҳон шавад

گل تو بهر بوسه‌اش همه شکل دهان شود

Ба висоли баҳор ӯ чу бихандади дили чаман

به وصال بهار او چو بخندد دل چمن

зи ғами ҳиҷри ҷӯйҳо чу сиришкам равон шавад

ز غم هجر جوی‌ها چو سرشکم روان شود

Чу параст аз муҳаббаташи дили он олами хул

چه پرست از محبتش دل آن عالم خلا

Ки дарахташи зи шукри дӯсти саросар забон шавад

که درختش ز شکر دوست سراسر زبان شود

Чу сар аз хок барзананд зи дарахтон Нидо расад

چو سر از خاک برزنند ز درختان ندا رسد

Ки ту ҳар чаҳ ниҳон кунӣ ҳамаи рӯзӣ аён шавад

که تو هر چه نهان کنی همه روزی عیان شود

Гули сӯрии кушоди рух ба лҷоҷи гули се ту

گل سوری گشاد رخ به لجاج گل سه تو

Гул гуфташ намоямат чу гуҳ имтиҳон шавад

گل گفتش نمایمت چو گه امتحان شود

зи так хоки донаҳо сӯии болои баромада

ز تک خاک دانه‌ها سوی بالا برآمده

Ки анояти фитодаро ба алӣ нардбон шавад

که عنایت فتاده را به علی نردبان شود

Ту замини хӯранда байн бихӯрад донаи пурвирд

تو زمین خورنده بین بخورد دانه پرورد

Аҷаби ин гурги гуруснаи рамаро чун шубон шавад

عجب این گرگ گرسنه رمه را چون شبان شود

Ҳамаи гиреҳгони шубон шудаи ҳамаи дуздон чу посбон

همه گرگان شبان شده همه دزدان چو پاسبان

Чаҳ баради дузди ошиқон чу худо посбон шавад

چه برد دزد عاشقان چو خدا پاسبان شود

Мштоб ар чаҳ боғро зи карами суфра сабз шуд

مشتاب ار چه باغ را ز کرم سفره سبز شد

Биншин мунтазири дамӣ ки кунун вақт хон шавад

بنشین منتظر دمی که کنون وقت خوان شود

зи рафиқони гулистони марам аз захми хорбн

ز رفیقان گلستان مرم از زخم خاربن

Ки рафиқи силаҳи каши мадад корвон шавад

که رفیق سلاح کش مدد کاروان شود

Хамаш эй дил кигар касе буд ӯ содиқи талаб

خمش ای دل که گر کسی بود او صادق طلب

Ҷиҳати сидқи толибони хмшиҳо баён шавад

جهت صدق طالبان خمشی‌ها بیان شود

Хониш
ғзл шморҳ 965 — ъндлӣб