Гуфтӣ мгарӣ чу абр дар фурқати боғ

گفتی مگری چو ابر در فرقت باغ

Ман он туами бхсби эмин ба фироқ

من آن توام بخسب ایمن به فراغ

Тарсам ки чароғи зери таштии бунаӣ

ترسم که چراغ زیر طشتی بنهی

Вонгоаҳи бҷўимш ба сад чашму чароғ

وانگاه بجویمش به صد چشم و چراغ