Мо хоҷаи даҳ наем мо қлошим

ما خواجهٔ ده نه‌ایم ما قلاشیم

Мо садр саронаем мо авбошем

ما صدر سرا نه‌ایم ما اوباشیم

Неи не чу қалам ба даст он наққошем

نی نی چو قلم به دست آن نقاشیم

Худ низ ндонем куҷо мебошем

خود نیز ندانیم کجا می باشیم