Рўзикаҳ гузар кунӣ ба хари пуштаи ман

روزیکه گذر کنی به خر پشتهٔ من

Биншин ва бигӯ ки эй ба ғами куштаи ман

بنشین و بگو که ای به غم کشتهٔ من

То бонги занами зи хоки оғишта ба хӯн

تا بانگ زنم ز خاک آغشته به خون

К-эии Юсуфи рӯзгору гмгштаҳи ман

کای یوسف روزگار و گمگشتهٔ من