Аз ҷон бишнида ам навой ғами ту

از جان بشنیده‌ام نوای غم تو

Неи худ ҷонҳости зарраҳои ғами ту

نی خود جانهاست ذره‌های غم تو

Он сӯратҳо ки дар дарун ме оянд

آن صورتها که در درون می‌آیند

Тобанд чу зарра дар ҳавои ғами ту

تابند چو ذره در هوای غم تو