Дар рӯза чу аз табъи дамии поки шӯй

در روزه چو از طبع دمی پاک شوی

Андари паии покони ту бар афлоки шӯй

اندر پی پاکان تو بر افلاک شوی

Аз сӯзиши рӯзаи нури гардӣ чун шамъ

از سوزش روزه نور گردی چون شمع

Вази зулмати луқмаи луқмаи хоки шӯй

وز ظلمت لقمه لقمهٔ خاک شوی