эй дил то ришу хастаи мидорндт

ای دل تا ریش و خسته میدارندت

Девонау пои бастаи мидорндт

دیوانه و پای بسته میدارندت

Монандаи донае ки мағзии дорӣ

مانندهٔ دانه‌ای که مغزی داری

Пайваста аз он шикастаи мидорндт

پیوسته از آن شکسته میدارندت