Маи дӯш ба болин ту омад ба сарой

مه دوش به بالین تو آمد به سرای

Гуфтам ки з ғайраташ бикӯбам сару пой

گفتم که ز غیرتش بکوبم سر و پای

Ма кист ки ӯ бо ту нишинад як ҷой

مه کیست که او با تو نشیند یک جای

Шаби гирди ҷаҳони дида ва ангушт намой

شب گرد جهان دیده و انگشت نمای