эй ҳарчӣ садафи бастаи дарёии лабат

ای هرچه صدف بستهٔ دریای لبت

Вай ҳарчӣ гуҳари фитода дар пои лабат

وی هرچه گهر فتاده در پای لبت

Аз роҳзанони расидаи ҷонам то лаб

از راهزنان رسیده جانم تا لب

Гар раҳ надиҳӣ вои ману вои лабат

گر ره ندهی وای من و وای لبت