эй дарёи дили ту гавҳару марҷон ро
ای دریا دل تو گوهر و مرجان را
Дрбоз ки роҳ нест кам харҷон ро
درباز که راه نیست کم خرجان را
Тани ҳамчуи садафи даҳон кушодааст ки оҳ
تن همچو صدف دهان گشاده است که آه
Ман кӣ ганҷам чу раҳ нашуд марҷон ро
من کی گنجم چو ره نشد مرجان را
Хониш