Бо ҷони ду рӯзаи ту чунон гаштии ҷуфт

با جان دو روزه تو چنان گشتی جفت

Бо ту сухани марг намешояд гуфт

با تو سخن مرگ نمی‌شاید گفت

Ҷон толиб манзиласт ва манзил маргаст

جان طالب منزلست و منزل مرگست

Аммо хари ту миёна роҳ бихуфт

اما خر تو میانهٔ راه بخفت