Дили ёд ту кард чун ба ъушрат бинишаст

دل یاد تو کرد چون به عشرت بنشست

Ҷом аз соқии рабӯду андохти шикаст

جام از ساقی ربود و انداخت شکست

Шӯридаи буруни ҷуст на ҳушёр ва на маст

شوریده برون جست نه هشیار و نه مست

Овозаи дарафтод ки девона шуда аст

آوازه درافتاد که دیوانه شده است

Хониш
рбоъӣ шморҳ 330 — бҳноз шквҳӣ