Давраст зи ту назар баҳона инаст

دور است ز تو نظر بهانه اینست

Кин дидаи мо ҳануз сӯрат байн аст

کاین دیدهٔ ما هنوز صورت بین است

Аҳлят рӯй ту надорад лекин

اهلیت روی تو ندارد لیکن

Чун барканд аз ту дил ки ҷон ширин аст

چون برکند از تو دل که جان شیرین است